[Isabella Serrano]

Cała sytuacja, która się wydarzyła w naszym mieście jest zabawna. Przecież to nie jest normalne, że ktoś może ot tak sobie wejść do Zoo i otworzyć wszystkie klatki. To musiało być zaplanowane, biedne zwierzęta niewiedzą, jakie jest życie poza kratami. Z jednej strony zabawne, ale też niebezpieczne. W pośpiechu i strachu, mogą zrobić nam krzywdę. Początkowo nie chciałam brać udziału w całej tej akcji, ponieważ wolę zostać w domu i zająć się dzieckiem. Jednak jest szansa, że jakieś zwierzę zacznie uciekać i wpaść na mój teren. Ja za bardzo nie będę wiedziała, co zrobić, mimo informacji o wezwaniu policji na miejsce zdarzenia. Liczę jedynie, że w trakcie naszego wyjścia na nic nie wpadniemy, a jak już to coś spokojnego. Nie widzimisię walka z dzikim zwierzęciem. Napisałam SMS do swojego brata, aby pojawił się w parku. Przecież nie będę chodzić po nim całkowicie sama.
Ludzie wokół nas oszaleli, jak dowiedzieli się o uciecze zwierząt. Wręcz polują, aby jakieś złapać lub uwiecznić na swoim telefonie. Jest to naprawdę żenujące i strasznie jednocześnie. Przecież nie wiemy dokładniej, co może się nam stać. Jeśli trafimy na stado, będzie jeszcze gorzej. Najbardziej bezpiecznym zwierzęciem, które uciekło to chyba pingwin. On raczej nam nic nie zrobi. Maddie teraz spokojnie, jeszcze nie widząc dokładniej, co się wydarzyło w mieście siedzi na swoim rowerku. Nie chciała iść na piechotę, wręcz płakała o to, aby na ten spacer zabrać jej rower. Obserwowała większość ludzi, którzy teraz tak ciągle chodzą i szukają dzikich zwierząt. Jeśli na jakieś trafimy z moim bratem oraz córką, liczę na coś mało niebezpiecznego, chociaż to bym z tego dzisiejszego dnia bardzo chciała. Usiadłam na ławkę, dalej czekając na starszego brata. W oddali chyba zauważyłam lisy, ale czy to są lisy z naszego Zoo?

Alejandro Serrano