Quincy miał właśnie zapukać, kiedy drzwi otworzyły się same. A właściwie nie same, rzecz jasna, bo za nimi stał Art, ale przez ułamek sekundy chłopak odniósł wrażenie, że wydarzyło się coś z pogranicza cudu i bardzo dobrze zaplanowanej katastrofy. Ręka zawisła mu w powietrzu, zaciśnięta w pięść ...

Wiadomość przyszła bez ostrzeżenia. Quincy przeczytał ją raz. Potem drugi, jakby za pierwszym razem mózg wyłapał tylko pojedyncze słowa, ale nie potrafił jeszcze ułożyć ich w zdanie. “Masz trzydzieści minut.” Spojrzał na godzinę.
- Fuck. - Powiedział to zupełnie spokojnie, choć sekundę później już ...

Quincy zauważył samochód, kiedy ten go minął. Podniósł wzrok znad telefonu i odprowadził go spojrzeniem, nie oczekując właściwie niczego. Ludzie mijali innych ludzi bez przerwy. Była to jedna z tych umów społecznych, których nikt nigdy nie podpisał, a mimo to wszyscy doskonale znali jej warunki ...

Quincy skrzywił się lekko, kiedy Art strzelił go palcem w czoło, ale zaraz potem się uśmiechnął. Spodobało mu się to. Właściwie uśmiechał się już niemal bez przerwy. Musiał wyglądać idiotycznie. Gdyby zobaczył teraz kogoś innego z podobnym wyrazem twarzy, prawdopodobnie uznałby go za idiotę. W ...

Quincy przez moment patrzył na stopę, która właśnie zniknęła mu sprzed twarzy. Nie poczuł się urażony. To było chyba najbardziej niepokojące. W normalnych okolicznościach powinien był przynajmniej zarejestrować upokorzenie, odłożyć je gdzieś na później, żeby móc obudzić się z nim następnego dnia i ...