no nie może być inaczej niż Abby...

przepiękny, 100/10

Joe lubiła zwykłe pizdy. A już na pewno znacznie bardziej od pozerów.
Zwykłe pizdy zazwyczaj lądowały na jej dyżurach z nieskomplikowanymi przypadłościami. Ktoś czasem oparzył się żelazkiem bo zapomniał, że zostawił przedmiot podłączony do prądu, a potem chwycił go gołą dłonią. Ktoś skręcił sobie ...

Był silny.
To pierwsze, co przyszło Joe na myśl w ułamkach sekundy, które wystarczyły, by Carlos wyciągnął rękę, zacisnął wnyki palców wokół jej ramienia, i jednym, gwałtownym szarpnięciem, wciągnął za próg mieszkania, zatrzasnąwszy za nią drzwi sposobem naprawdę niewiele mającym z jakimkolwiek ...

queenie!!!

Joe, nawet mierząc teraz chłopaka skupionym, przeszywającym spojrzeniem, nie mogła mieć oczywiście wglądu w treść tych jego samokrytycznych i przesyconych odrazą do samego siebie myśli. Gdyby je jednak usłyszała, pewnie roześmiałaby się krótko i szczerze, zanim dobre maniery i profesjonalizm ...

Joe wiedziała — tak z obserwacji, jak i z autopsji — że prawdziwa szczerość rzeczywiście od łagodnego przypływu znacznie częściej przypomina gwałtowny sztorm, w którym każda kolejna fala nadciąga z siłą większą od tej, jaką groziła poprzednia. Być może później, gdy emocje już opadły, a sekrety do ...

Joe nie wierzyła, że w ogóle da się żyć bez jakiegoś grama hipokryzji. Jasne, z pewnością nie pochwaliłaby tych podwójnych standardów Coltona, który nie brał prochów przez świadomość ich dewastującego wpływu na jego własny organizm, ale jednocześnie nie wahał się przed sprzedawaniem ich innym dla ...

Carlos rzeczywiście nie doszukał się w jej słowach żalu, ponieważ go w nich nie było. Troska, tak. Zawsze troska. Niekiedy jakiś cień czułej irytacji. Czasem zniecierpliwienie albo niezrozumienie — nie przez wzgląd na brak prób pojęcia, jakie demony targają jej bratem, lecz raczej brak możliwości ...