Początkowo nowe, przesympatyczne koleżanki, które osaczyły kuzyna Maelle, wydawały się niezrażone jego postawą. Ba, można było pokusić się na stwierdzenie, że to je tylko zachęcało do dalszego drążenia skały, którą był on. Tleniona blondynka o mocno wypukłych ustach, której powieki drgały ...

Minęło kilka tygodni, a ona wciąż nie potrafiła zaakceptować rozkładu sił w domu. Nie potrafiła zacząć traktować obecnego w nim mężczyzny jako zwykłego dodatku – konieczności, która być na miejscu musiała, a na którą nie miała wpływu. Za nic, pomimo sygnałów, nie potrafiła zmienić swojej ...

W pewnym momencie, tak po prostu, postanowiła przestać walczyć z tym, co czuła i myślała. Zdecydowała się uznać za całkowicie normalne, że martwiła się o mężczyznę, który wcale nie był przy niej z wyboru a z konieczności. Konieczności, o której nie on zadecydował. Nie zgadzała się też, by ...

Najpierw zamarła, kiedy poczuła chwyt na swoim nadgarstku. A później? Później nie potrafiła opisać ulgi, jaka ją ogarnęła, kiedy usłyszała głos Koreańczyka, a finalnie otworzył oczy. Co ważniejsze – nie potrafiłaby wytłumaczyć, czemu w ogóle to uczucie się pojawiło, a raczej – czemu było tak duże ...

Poszło nawet łatwiej niż przypuszczała – właściwie w cholerę łatwiej, bo nawet nie musiała renegocjować tej wody, ponownie zapewniać go, że pojedyncza tabletka nie pozbawi go automatycznie wątroby ani nawet tłumaczyć, że zamknięcie oczu nie oznaczało kapitulacji, utraty honoru i natychmiastowego ...

Zacisnęła wargi, hamując ‘po jajco’, które cisnęło się na jej usta. Po dwóch sekundach procesowania wypowiedzi, odparła:
— Bo chcę wiedzieć jaką masz temperaturę i sprawdzić czy jest bardzo źle. — To było cierpliwe, chociaż dotarcie do tego punktu kosztowało ją sporo. Całe dwie sekundy, w trakcie ...

Oczywiście, że nic mu nie było .
Innej odpowiedzi nie spodziewała się po nim, chociaż wcale nie byli szczególnie blisko, ani nie znali się zbyt długo Ba – zasadniczo nie dążyli do poznania się poza tym, co on sam uznał za konieczne do wykonywania pracy. Ona starała się tę ‘pracę’ nieco ocieplać ...

To było nawet przyjemne, choć początkowo nie chciała tego przed samą sobą przyznać – w końcu wziąć głęboki oddech, na który pozwoliło jej dopiero wejście między ludzi bliskich. Tych, którzy tak skutecznie, nawet jeśli ulotnie, zapełniali swoją obecnością pustkę, która powstała w jej sercu ...

Nieprosto było przyzwyczaić się do dwóch, kompletnie różnych rzeczy.
Pierwszej – do funkcjonowania ze świadomością, że jej rodziców już nie ma. Że wraca do domu, w którym – jak zazwyczaj – ich nie ma, ale teraz z przykrą świadomością, że już nie będzie. Bo oczywiście – Lennoxów więcej nie było ...

komentarz od:Giovanni Salvatore, ndz lip 05, 2026 11:45 am