[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt 
Horacy Hayden BelI
data i miejsce urodzenia
17/04/1991 Toronto, Kanadazaimki
on/jegozawód
lekarz specjalista medycyny ratunkowejmiejsce pracy
Mount Sinai Hospitalorientacja
Heteroseksualnydzielnica mieszkalna
East Endpobyt w toronto
od zawszeumiejętności
- umiejętność zachowania zimnej krwi w momencie gdy inni nie dają sobie rady-prawo jazdy typu G + na motor
-kiedyś znał hiszpański i francuski na bardzo dobrym poziomie, obecnie ta wiedza mocno zardzewiała
- parzy dobrą kawę
- kiedyś umiał brylować w towarzystwie, teraz wykorzystuje to jedynie na bankietach medycznych w celu pozyskania sponsora
słabości
-pierwsze 15 minut po przebudzeniu, zanim dotrze do niego, że Jenny istnieje tylko w snach- nie toleruje niekompetencji w pracy, potrafi bez mrugnięcia okiem zrugać pracownika nawet przy pacjentach
- nadużywa leków przeciwbólowych, później boli go żołądek
- wiele razy myślał nad zakończeniem swojego życia
BIOGRAFIA
Wysokie ambicje przekazali mu w genach rodzice. Jego ojcem jest Hayden Bell, rewelacyjny chirurg, lekarz bardzo poważany w swoim środowisku i znany z podejmowania się pionierskich operacji. Matka, córka prezesa koncernu farmaceutycznego, również dorastała w atmosferze, w której sukces był nadrzędną wartością. Horacy pojawił się w ich życiu w odpowiednim czasie, starania o dziecko zostały zaplanowane pod nadchodzące projekty oraz idealne wyniki parametrów krwi. Rodzina Bell nie znała słowa spontaniczność. Zastąpiono je chłodnymi, analitycznymi wyliczeniami, oceną parametrów ryzyka oraz profitów. Słowem, Horacy dorastał w domu zorientowanym na sukces - był on mu przeznaczony od pierwszych dni życia. Nigdy nie planował zboczyć z tej drogi, szedł nią jak wszyscy w jego otoczeni i nie myślał ani razu, co by było gdyby... Zajęcia dodatkowe, znani profesorowie, przynoszące profity znajomości, kluby młodzieżowe - to wszysko wypełniało skutecznie wolny czas młodego Bella. W zasadzie brakowało tylko "obecnych" rodziców. Oprócz zdjęć z ważnych uroczystości nie mieli ze sobą za wiele wspólnego.
Nifdy nie oporował, był posłusznym i dobrym synem, sumiennie wypełniał wszystkie przeznaczone mu obowiązki. Ciągle powtarzano, że to mu się opłaci, a on nie miał powodów, żeby nie wierzyć. Wyjazdy, auta, komfort życia na wysokim poziomie, będzie miał wszystko co chce. Czasem przechodziło mu przez głowę, że rodzina, którą kiedyś stworzy, będzie zupełnie inna. Natomiast nie skupiał się na tym, bo żaden dwudziestolatek nie myśli poważnie o założeniu rodziny. Miał kilka przelotnych i kilka dłuższych znajomości, ale żadna z tych kobiet nigdy nie dorastała do miana tej jedynej. Pójście na uniwersytet uwolniło Horacego spod skrzydeł rodziców, otworzył się na nowe środowiska i poszerzył horyzonty, gdy w końcu poznał kogoś spoza bananowej sfery. Na jednym z takich wyjść na piwo poznał Jenny. Nie mógł oderwać wzroku jak lawirowała między stolikami, podawała piwo i śmiała się tak głośno, że nie wiedział o czym mówili jego kumple. Przed zamknięciem knajpy poprosił ją o numer. Od spotkania do spotkania serce biło mu coraz mocniej, a po kilku miesiącach zaczęli planować wspólne podróże, życie, wyprowadzkę do mniejszego miasta. Nagle dla rodziców Horacego była "zagrożeniem" ich idealnego planu. Próbowali zniechęcić syna do związku, przedstawiali kolejne córki prezesów i lekarzy, wysyłali na drogie wakacje i obiecywali cuda nie widy, żeby tylko chłopak się opamiętał.
A on po raz pierwszy postawił na swoim. Oświadczył się. Stosunki z rodziną mocno się ochłodziły, ba! Horacy nawet porzucił studia, żeby zrobić im na złość. Głupie to było, ale w tamtym momencie liczyło się dla niego tylko szczęście Jen. A ona chciała zobaczyć świat, wyrwać się w końcu z Kanady i zwiedzić Europę. Jednego dnia kupili bilety, następnego już jej nie było.
Nie było ciepła, śmiechu, energicznych ruchów, zimnych dłoni opartych na jego ciele. Powietrze już nie pachniało jej perfumami. Stały nietknięte w łazience, a Bell bał się przesunąć je choćby o centrymetr. Śmierć zabrała wszystko co zbudował w ostatnim czasie, zostały nietknięte tylko fundamenty z dzieciństwa - upór, ambicja, dążenie do celu. Usłyszał od lekarza "nie byliśmy w stanie jej uratować". Te słowa zostały w nim do tej pory. Gdyby wtedy nie rzucił studiów to na pewno byłby wtedy w szpitalu, na pewno byłby wtedy na izbie i na pewno on by dał radę ją uratować. Nie miało to żadnego sensu, ale zostało jego mantrą. Wrócił na studia. Od tej pory liczyła się tylko nauka.
I jeszcze smutek. Rozkochał się w nim równie gorąco jak w Jenny. Nie było już nic poza smutkiem i żalem. Na szczęście w szpitalu liczyły się dobre wyniki, więc nikogo nie interesowało, że Horacy, zamiast śmiać się z innymi przy kawie, woli wypełniać papiery. Chcał pracować jak najwięcej, żeby inni mieli szansę na normalne życie i żeby nigdy już nie zmarła żadna inna "Jen". On już swoje przeżył, piękne kilka lat. Wystarczyło. Świat poza szpitalem nie przedstawia już żadnej wartości, ba! praktycznie nie istnieje.
- poranny rytuał - kawa, codziennie to samo śniadanie, gorący prysznic - to podstawa rozpoczęcia dnia
- jego relacje z rodzicami nigdy nie uległy poprawie po śmierci Jenny
- płaci za seks - to dużo prostsze rozwiązanie niż podrywanie kobiet w barze
- często śni o swoim dawnym życiu
Wysokie ambicje przekazali mu w genach rodzice. Jego ojcem jest Hayden Bell, rewelacyjny chirurg, lekarz bardzo poważany w swoim środowisku i znany z podejmowania się pionierskich operacji. Matka, córka prezesa koncernu farmaceutycznego, również dorastała w atmosferze, w której sukces był nadrzędną wartością. Horacy pojawił się w ich życiu w odpowiednim czasie, starania o dziecko zostały zaplanowane pod nadchodzące projekty oraz idealne wyniki parametrów krwi. Rodzina Bell nie znała słowa spontaniczność. Zastąpiono je chłodnymi, analitycznymi wyliczeniami, oceną parametrów ryzyka oraz profitów. Słowem, Horacy dorastał w domu zorientowanym na sukces - był on mu przeznaczony od pierwszych dni życia. Nigdy nie planował zboczyć z tej drogi, szedł nią jak wszyscy w jego otoczeni i nie myślał ani razu, co by było gdyby... Zajęcia dodatkowe, znani profesorowie, przynoszące profity znajomości, kluby młodzieżowe - to wszysko wypełniało skutecznie wolny czas młodego Bella. W zasadzie brakowało tylko "obecnych" rodziców. Oprócz zdjęć z ważnych uroczystości nie mieli ze sobą za wiele wspólnego.
Nifdy nie oporował, był posłusznym i dobrym synem, sumiennie wypełniał wszystkie przeznaczone mu obowiązki. Ciągle powtarzano, że to mu się opłaci, a on nie miał powodów, żeby nie wierzyć. Wyjazdy, auta, komfort życia na wysokim poziomie, będzie miał wszystko co chce. Czasem przechodziło mu przez głowę, że rodzina, którą kiedyś stworzy, będzie zupełnie inna. Natomiast nie skupiał się na tym, bo żaden dwudziestolatek nie myśli poważnie o założeniu rodziny. Miał kilka przelotnych i kilka dłuższych znajomości, ale żadna z tych kobiet nigdy nie dorastała do miana tej jedynej. Pójście na uniwersytet uwolniło Horacego spod skrzydeł rodziców, otworzył się na nowe środowiska i poszerzył horyzonty, gdy w końcu poznał kogoś spoza bananowej sfery. Na jednym z takich wyjść na piwo poznał Jenny. Nie mógł oderwać wzroku jak lawirowała między stolikami, podawała piwo i śmiała się tak głośno, że nie wiedział o czym mówili jego kumple. Przed zamknięciem knajpy poprosił ją o numer. Od spotkania do spotkania serce biło mu coraz mocniej, a po kilku miesiącach zaczęli planować wspólne podróże, życie, wyprowadzkę do mniejszego miasta. Nagle dla rodziców Horacego była "zagrożeniem" ich idealnego planu. Próbowali zniechęcić syna do związku, przedstawiali kolejne córki prezesów i lekarzy, wysyłali na drogie wakacje i obiecywali cuda nie widy, żeby tylko chłopak się opamiętał.
A on po raz pierwszy postawił na swoim. Oświadczył się. Stosunki z rodziną mocno się ochłodziły, ba! Horacy nawet porzucił studia, żeby zrobić im na złość. Głupie to było, ale w tamtym momencie liczyło się dla niego tylko szczęście Jen. A ona chciała zobaczyć świat, wyrwać się w końcu z Kanady i zwiedzić Europę. Jednego dnia kupili bilety, następnego już jej nie było.
Nie było ciepła, śmiechu, energicznych ruchów, zimnych dłoni opartych na jego ciele. Powietrze już nie pachniało jej perfumami. Stały nietknięte w łazience, a Bell bał się przesunąć je choćby o centrymetr. Śmierć zabrała wszystko co zbudował w ostatnim czasie, zostały nietknięte tylko fundamenty z dzieciństwa - upór, ambicja, dążenie do celu. Usłyszał od lekarza "nie byliśmy w stanie jej uratować". Te słowa zostały w nim do tej pory. Gdyby wtedy nie rzucił studiów to na pewno byłby wtedy w szpitalu, na pewno byłby wtedy na izbie i na pewno on by dał radę ją uratować. Nie miało to żadnego sensu, ale zostało jego mantrą. Wrócił na studia. Od tej pory liczyła się tylko nauka.
I jeszcze smutek. Rozkochał się w nim równie gorąco jak w Jenny. Nie było już nic poza smutkiem i żalem. Na szczęście w szpitalu liczyły się dobre wyniki, więc nikogo nie interesowało, że Horacy, zamiast śmiać się z innymi przy kawie, woli wypełniać papiery. Chcał pracować jak najwięcej, żeby inni mieli szansę na normalne życie i żeby nigdy już nie zmarła żadna inna "Jen". On już swoje przeżył, piękne kilka lat. Wystarczyło. Świat poza szpitalem nie przedstawia już żadnej wartości, ba! praktycznie nie istnieje.
Ciekawostki
- jego kalendarz w google zawiera tylko wpisane godziny zmian w szpitalu- poranny rytuał - kawa, codziennie to samo śniadanie, gorący prysznic - to podstawa rozpoczęcia dnia
- jego relacje z rodzicami nigdy nie uległy poprawie po śmierci Jenny
- płaci za seks - to dużo prostsze rozwiązanie niż podrywanie kobiet w barze
- często śni o swoim dawnym życiu
zgoda na powielanie imienia
niezgoda na powielanie pseudonimu
nieZgody MG
poziom ingerencji
wysokizgoda na śmierć postaci
niezgoda na trwałe okaleczenie
niezgoda na nieuleczalną chorobę postaci
niezgoda na uleczalne urazy postaci
takzgoda na utratę majątku postaci
takzgoda na utratę posady postaci
tak
