[Maple Hearts]

Poszukiwania

współlokatorzy, współpracownicy, przyajciele, inne

Od cichych wspólników po głośnych sąsiadów. Współpracownicy, przyjaciele, rywale, wrogowie i ci, którzy wchodzą do życia niespodziewanie. Każda relacja ma znaczenie. Szukasz kogoś, kto wypełni lukę w Twojej historii? To dobre miejsce.

Kod: Zaznacz cały

[posz][posz1=Tytuł poszukiwań]Nieobowiązkowy Podtytuł[/posz1]
[posz3]AKTUALNE/NIEAKTUALNE/REZERWACJA | DD/MM[/posz3]
[posz2]
[img]LINK DO OBRAZKA[/img][img]LINK DO OBRAZKA[/img][/posz2]
[posz4]
[hash]#TAGI #NAJLEPIEJ  #JAKIEŚ #CIEKAWE[/hash] 
OPISOWA TREŚĆ POSZUKIWAŃ[/posz4]

[podT][/podT][tresc]
[b]✧[/b] WPISZ BULLETPOINT
[b]✧[/b] WPISZ BULLETPOINT
[b]✧[/b] Bullet points po polsku to najczęściej wypunktowanie, lista punktowa lub po prostu punkty. Pojedynczy znak graficzny (kropka, kreska) rozpoczynający wiersz to punktor lub punktator. Służą do zwięzłego przedstawiania informacji, zwiększając czytelność tekstu. TEŻ TO MUSIAŁAM GOOGLOWAĆ

[/tresc]
[/posz]

Dla przejrzystości działu poszukiwań prosimy o nie modyfikowanie nadmiernie powyższego kodu i zachowanie jego formy

Ogłoszenia, których data aktualizacji będzie starsza niż 14 dni (7 w przypadku 'rezerwacji' itp) będą archiwizowane.

Tytuł poszukiwań

Nieobowiązkowy Podtytuł

STATUS: Aktualne | 10.05

#tutaj #tagi #wyróżniające #ważne #punkty #szukammęża #niechwidza #czego #szukasz
"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.""Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.""Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum."

✧ tutaj wpisz
✧ od punktów
✧ konkretnie
✧ kogo szukasz
✧ może płeć
✧ może wiek
✧ może endgame

[Alexander Hall]

siatkóweczka

imprezunie, kebabiki i posiadówy

STATUS: AKTUALNE | 27/05

- Siemson, siatkóweczka o dwudziestej?
- Pewka, do zo zo!

- Joł, wpadaj na ognisko, ziom!
- Pewnie, gdzie i o której?

- Idziemy na kebsa?
- A pytasz dzika czy sra w lesie?

- Stary, nie uwierzysz, co się stało...

Szukam ZNAJOMYCH, może nawet PRZYJACIÓŁ do wspólnego grania w siatkóweczkę, do organizowania piątkowych i sobotnich wieczorków towarzyskich, do urządzania ognisk i wyjazdów pod namiot, do wpierdalania kebaba o drugiej nad ranem po wiksie, do wspólnego narzekania na robotę i na to, że znów boli nas kręgosłup.

Szukam ekipy do tańca i do grzańca, bo do różańca to nie, bo nie chodzimy do kościoła i nie nosimy ładnie skrojonych garniturków. Dla nas luksusem będzie zimne piwko wypite w ładnym albo brzydkim miejscu, bo nie mamy kija w dupie.

Szukam ludzi, którym będzie można wysłać mema na grupowym czacie o nieludzkiej porze i wiedzieć, że dostanie się odpowiedź, bo i tak ktoś nie śpi.

Co będzie grane?

1. Siatkóweczka (i na sali gimnastycznej, i na plaży, jak będzie ciepło). Jak zbierze nam się chętna ekipa, to sobie zagramy z kostkami.
2. Wyjazdy pod namiot, bo tanio i śmiesznie.
3. Pielgrzymki po gastro. Czyli klasyka gatunku: testowanie każdego kebaba w promieniu 10 kilometrów, bo nic tak nie buduje więzi jak wspólne szukanie serwetek.
4. Imprezki i domóweczki każdego rodzaju.



No to jakby ktoś był chętny, to ten, PISZCIE PRIV.

Skład:
1. Alexander Hall
2. Erza B. Fernandes
3. Jason Choi
4. Catherine Bennett
5. Duffy Summers
6. Eric Stones
7. Erika Lindberg
8. Gabriela R. Blais
9. Lilian Davenport
10. Charly Hayes

[Percival Gardner]

You were my life, but life is far away from fair

was I stupid to love you?

STATUS: AKTUALNE | 27/05

#prostytutka #dawny_romans #sentyment

12 kwietnia 2021
Toronto, Kanada

Nie będę sobie życzył stu lat. Przeżyj kolejnych dziesięć, skurwielu. Wszystkiego najlepszego, Percy.




Kiedy obca kobieta proponuje Ci seks, zwykle są tylko dwa powody.
Desperacja.
Niewola?

Od niej biło dziś dwoma.
Desperacją – ale nie w sensie braku fizycznych uniesień. Desperacją typową dla kogoś, kto zrobiłby wszystko, byle tylko wyrwać się na wolność. Niewolą – niezależnie od tego jak bardzo starała się wstrzymywać krzyk, jej oczy niemo krzyczały za usta.

Może dałbym się uwieść, gdybym potrafił się upić. Mam dziwny metabolizm. Mój organizm przetwarza alkohol „pięćdziesiąt razy szybciej” niż normalnie. Mógłbym wypić wszystko w tym lokalu, a i tak bym się nie upił. To kurewsko kosztowne.

Kurwa. Nie pasowała tam. Ani trochę.
Piękna, młoda, zbyt przerażonainteligentna, by zostawić to za sobą. Jeszcze nie teraz.

Może ona wcale tego nie chce. A może nie ma już czego ratować?

✧ Pani do towarzystwa, prostytutka – była lub obecna – na pewno nie z wyboru. Wiekowo 30-35 lat. Postać dosyć tragiczna, w pewnym sensie jak sam Percy. Nie zależy mi na graniu hajdów i płytkich grach o niczym. Widzę w tym potencjał na zagłębienie się w emocje i uczucia, które towarzyszyły (i będą towarzyszyć) absurdalnej relacji między dwojgiem ludzi z totalnie innych światów.
✧ Musi to być kobieta, której życie z jakichś powodów nigdy nie oszczędzało. Bystra, ambitna, może wcale nie tak silna, na jaką próbuje się kreować.
✧ To nie będzie end game. Nie pobiorą się, nie założą szczęśliwej rodziny i nie spędzą razem reszty życia, ale może chociaż będzie ciekawie. Ważny punkt zaczepienia jest taki, że tych 5 lat temu, kiedy Percy był jeszcze w perfekcyjnym małżeństwie, przez pół roku mieli romans. Ona się w nim zakochała. On w niej… zakochaniem bym tego nie nazwała, ale z pewnością coś do niej czuł. Głównie współczucie? Obiecał, że ją z tego wszystkiego wyciągnie. Obiecał lepsze życie i stabilną przyszłość. Naprawdę w to wierzył. Zamiast tego, kiedy w końcu poczuła się bezpiecznie, zostawił ją bez słowa; zniknął i więcej się nie odezwał. Od dawna wybierał wygodę, forsę i poklask – u boku pięknej żony i jej wpływowej rodziny. Dlaczego tym razem miałoby być inaczej?
✧ Ich ponowne spotkanie to kwestia czasu. Niezależnie od tego czy dziewczyna pochodzi z Toronto, czy skądś się tutaj wcześniej przeniosła. Mogła pracować w jednym z nocnych klubów w mieście (tych bardziej fancy). Nie narzucam też co się z nią działo przez te lata, kiedy jego już nie było. Może udało jej się wyrwać z tamtego bagna, stanąć na nogi i pokochać kogoś innego? Wyjechać gdzieś i teraz wrócić? A może dalej siedzi po uszy w gównie? Your choice.
✧ Chciałabym wspólnie obgadać tą relację do końca, jestem też otwarta na propozycje i pewne modyfikacje.

[Erika Lindberg]

Sometimes we let the dice decide

‘Dungeons and Dummies’ — your favorite RPG podcast

STATUS: AKTUALNE | 22/05

Dungeons and Dummies to projekt, w którym Erika bierze udział od dłuższego czasu. Jest to podcast (udostępniany także w formie video), który należy do gatunku actual play show. W skrócie: zabawiają swoją widownię pokazując to jak grają w stołowe gry RPG. Roleplay, historia i rzuty kostkami są tym, co tworzy unikalny charakter ich pracy.

Szukam ludków, którzy tworzyliby razem z Eriką ten podcast i w dowolny sposób dołożyli do niego swoją cegiełkę. Rzecz jasna najważniejsi są w nim gracze oraz mistrz gry, ale może ktoś chciałby ich wspomóc jako konsultant, montażysta lub w jakikolwiek inny sposób się zaangażować. Możesz być też gościem specjalnym, który akurat wskoczył do naszej obsady na jeden odcinek lub dany segment i nie został dołączony do głównej obsady.

WYMAGANIA:
> Wiek i płeć: dowolne. Co prawda Erika poznała na studiach grupkę osób do gry, ale twoja postać nie musiała być jej częścią i mogli się poznać kiedy indziej i w innych okolicznościach.
> Zawód: obojętnie. To jak zarabiasz się nie liczy. Ważne to czy umiesz wcielać się w daną postać i improwizować. Szukamy również osób, które mogłyby tworzyć podcast od kulis: tworzyć muzykę, służyć za konsultanta w dziedzinie mechaniki czy też worldbuildingu i fabuły, montować odcinki, dbać o strony internetowe i sociale... Możesz samodzielnie wybrać!
> Zaangażowanie fabularne: nie wymagam od ciebie zbyt wiele, ale fajnie byłoby od czasu do czasu napisać jakąś fabułkę, która mogłaby być w jakiś sposób związana z podcastem. Jak ci się nie spodoba zawsze możemy uznać, że twoja postać wycofała się z inicjatywy. Sama jestem solidnym graczem i nie zostawię cię na lodzie.
> JEŚLI SAM PODCAST CIĘ NIE JARA: możemy być fabularnie kumplami od wspólnego grania w domowym zaciszu i nie dzielić się ze światem swoimi rozgrywkami.

Kontakt: możesz walić na PW. Najczęściej siedzę na Evina J. Swanson, ale najszybciej chyba będzie napisać na discordzie (nick: arisu._. )

[Lizzie Bell]

Is there a universe where our paths never crossed?

STATUS: AKTUALNE | 27/05

#toxic_relationship #old_friendship #troubles

Uciekaj!
Okrzyk poprzedzający wybuch śmiechu i startu biegu o zawrotnej prędkości (przynajmniej dla przeciętnego 10-latka).
Wciskasz paczkę papierosów ukradzionych z domu sąsiadki w dłoń Diny, która natychmiast, bez skutku, próbuje je wepchnąć w twoje.
— Ty je trzymaj, szybciej biegasz! — protestuje bezskutecznie, by zaraz zostać pociągniętą za rękaw w stronę bocznej uliczki.
Prowadzisz ją jeszcze kawałek, żeby mieć pewność, że nikt was nie znajdzie, a później wyrywasz jej paczkę ze spoconych dłoni.
Stoicie tak przez dłuższą chwilę wymieniając spojrzenia, które mówią więcej niż wiele niepotrzebnych słów.
— Gdybyś nie była taka niezdarna, nikt by nas nie zauważył. — Wyciągasz papierosa i zapałki, zapalając go jednym, precyzyjnym ruchem.

Uciekaj!
Wciskasz butelkę wódki w dłonie Diny dokładnie wtedy, kiedy ochroniarz próbuje złapać twoją kurtkę. Od razu zrywacie się do biegu, ignorując żałosne okrzyki wściekłego i poczerwieniałego na twarzy mężczyzny. Nie dało się nie zauważyć, że wyglądał jak pomidor, a śmiech dziewczyn, kiedy mu się wywinęły, z pewnością negatywnie wpłynął na jego samoocenę.

Uciekaj!
Dźwięk tłuczonego szkła rozlega się po całym parkingu, a alarm budzi chyba każdego w swoim zasięgu. Zauważasz, że kondycja Diny znacznie się polepszyła, odkąd zaczęłyście się przyjaźnić, co powoduje u ciebie szeroki, usatysfakcjonowany uśmiech.
— Jeszcze trochę i będziesz szybsza ode mnie — mówisz, kiedy tylko znajdujecie jakiś bezpieczny zakątek.
Nie dostajesz odpowiedzi, być może dlatego, że dziewczyna wciąż próbuje złapać oddech.

Uciekaj!
Polecenie tak proste i już do tej pory wytrenowane – ale z jakiegoś powodu Dinie zajmuje chwilę, żeby wziąć nogi za pas. Musisz ją ciągnąć za sobą, zmuszać, może i przypominać, że powinna to zrobić. Syreny policyjne rozlegają się niemalże z każdego kierunku, więc przedzieracie się przez gęste krzaki w parku.
— Lizzie. — Ignorujesz ją. Musicie uciec jak najdalej, żeby poczuć się względnie bezpiecznie.
— Lizzie… — Ignorujesz.
— Lizzie! — Ciągniesz ją za nadgarstek, nawet nie zdając sobie sprawy z tego, jak mocno zacisnęłaś na nim palce.
— Lizzie! Zatrzymaj się! — Dina się opiera, staje jak słup, nie możesz jej popchnąć całą swoją siłą, nawet gdybyś bardzo chciała. Patrzysz więc na nią ze złością, chyba pierwszy raz odkąd się poznałyście.
— Nie mogę tak dłużej — mówi wreszcie. Nie musisz prosić o tłumaczenie.
W pewnym sensie już wiesz, że to wszystko skończy się prędzej czy później – mimo nadziei, że ta jedna dziewczyna zostanie z tobą do końca.

Uciekaj!
Rozlega się w głowie Diny, która siedzi naprzeciw swoich rodziców i ma ochotę zniknąć, przestać istnieć – bo tak by było najłatwiej. Zapomnieć. Odciąć się od prawdy i wszystkich popełnionych błędów, które prześladują ją na każdym kroku.
Dina nawet nie słyszy tego, co do niej mówią. Każdy dźwięk wydaje się odległy i przytłumiony, a myśli skupione tylko na jednym.
Lizzie.
— Ma na ciebie zły wpływ — mówi matka, dźgając ojca w prośbie o jakąkolwiek reakcję. Ten przytakuje grzecznie, wiedząc doskonale, że tak będzie najlepiej. I najspokojniej. — Nie będziesz się widywała z tą dziewuchą, już ja tego dopilnuje.
— Nie będę się już z nią widywała, mamo — odpowiada Dina, starając się za wszelką cenę ukryć jakiekolwiek emocje idące za tym zdaniem, czy może bardziej za realizacją.

Uciekaj!
Próbowała zapomnieć.
Zmieniła miejsce zamieszkania, szkołę, towarzystwo.
Wzięła ślub, ułożyła sobie życie.
A jednak… chce potrzebuje widzieć cię wszędzie.

Czasami doszukuje się twoich rysów u przechodniów, mając skrytą nadzieję, że może przeobrażą się i przybiorą twoją postać. Żeby mieć pretekst, wymówkę.
Nie ma dla ciebie miejsca w jej życiu od bardzo dawna, choć tak naprawdę chciałaby, żeby było inaczej.
Chciałaby cię do niego wciągnąć i zatrzymać, bo nic nie było takie samo jak w dniu, kiedy obie przysięgłyście, że będziecie trzymać się od siebie z daleka.

✧ Lizzie to postać z poszukiwań, które zacytowałam, a teraz ja szukam Diny (która Diną być nie musi). Krótka piłka, bo to co najważniejsze jest wyżej: Lizzie miała zły wpływ na Dinę, która finalnie powiedziała stop i to ona zakończyła tą przyjaźń. Pierwotnie obie miały czuć, że to coś więcej, ale możemy sobie wszystko obgadać. Ogólnie kreacja postaci Diny jest dowolna, bo może wcale nie wzięła ślubu, nie wyniosła się z miasta i nie ułożyła sobie wszystkiego lepiej od Liz, która skończyła w klubie. Jestem otwarta na propozycje. Chciałabym na pewno, żeby Lizzie trochę w jej nowym życiu pomieszała

[Renley Masters]

Znikanie na życzenie!

Japonczki ogarnęli to pierwsi, my tylko podrasujemy

STATUS: AKTUALNE| 20/05

#firmakrzak #znikanienażyczenie #noir #trochępsychologiczne #pracedorywcze #półświatek

Jōhatsu („wyparowanie”) to zjawisko społeczne polegające na dobrowolnym znikaniu ludzi z własnego życia — bez śladu, bez pożegnania, bez oficjalnych procedur. Osoby decydujące się na jōhatsu porzucają: pracę, rodzinę, tożsamość, a często także wszelkie formalne powiązania (konto, dokumenty, adres zamieszkania).

Powody bywają różne:
— długi i presja finansowa,
— wstyd społeczny (np. utrata pracy),
— przemoc domowa,
— chęć rozpoczęcia wszystkiego od nowa albo zwykłe zmęczenie dotychczasowym życiem.

W Japonii istnieją nawet nieoficjalne „firmy przeprowadzkowe”, które pomagają w takim zniknięciu — działając nocą, szybko i dyskretnie, usuwając wszelkie ślady po kliencie.
Johatsu nie oznacza śmierci.
To świadome wymazanie siebie z jednego życia, by zacząć inne — często w cieniu, bez przeszłości i bez gwarancji, że nowy początek będzie lepszy.

To ucieczka, która nigdy nie jest do końca czysta.

W mieście, które nie zadaje pytań, znikanie nie jest sztuką. Jest usługą. Motel Ho-Oh nie istnieje dla tych, którzy mają wybór, lecz dla tych, co chcą przestać istnieć — jest pierwszym i ostatnim przystankiem w tej strefie czasowej. Tam życie pakuje się do kartonów, wspomnienia trafiają do worków na śmieci, a nazwiska przestają cokolwiek znaczyć jeszcze przed świtem. Nie padają pytania "dlaczego?", tylko "czy zdążymy?".
Szukam postaci, która wejdzie w ten świat od boku — nie do końca świadomie, nie do końca legalnie, ale wystarczająco głęboko, żeby nie dało się już zawrócić. Przewiduję dwie opcje do wyboru:

1. "TO TYLKO PRZEPROWADZKI, PRAWDA?"
Ktoś, kto potrzebuje pieniędzy. Bardzo.
Praca wygląda prosto: nocne zlecenia, szybka kasa, minimum pytań. Do momentu, aż mieszkanie jest zbyt puste, rzeczy osobiste zbyt starannie wyselekcjonowane a klient zbyt spokojny, jak na kogoś, kto „się przeprowadza”.
W ciągu jednej nocy trzeba spakować życie do kilku pudeł, zniszczyć to, czego nie można zabrać (najlepiej bez pozostawienia śladów) i upewnić się, że nikt nie będzie miał czego szukać.

Ren robi to bez słów. Bez oceniania. Jakby już dawno przestało mieć to dla niej znaczenie. Twoja postać patrzy, uczy się, próbuje nadążyć — bo ktoś musi pokazać, jak znika się poprawnie.

2. "TO NIE SĄ TYLKO PRZEPROWADZKI... PRAWDA?"
Dziennikarz, fotograf, ktoś, kto za bardzo się interesuje.
Historia zaczyna się od plotki: ludzie znikają — i nie zostaje po nich nic, poza śladami, które prowadzą donikąd. Twoja postać zaczyna śledzić działania właściciela motelu Ho-Oh, trafia na Ren i wchodzi w coś, czego nie rozumie. Za późno orientuje się, że to nie reportaż. Ren znajduje ją pierwsza. Nie z dobroci, ale z praktyczności. Od tej pory albo obserwujesz z bliska, albo sam stajesz się częścią tego mechanizmu.

To nie będzie historia pełna pościgów i strzelanin. To będą nocne podróże między miastami, gdzie droga ciągnie się dłużej niż rozmowa; ciche przeprowadzki, gdzie więcej się przemilcza, niż robi; rozmowy o klientach, którzy chcą zniknąć — i o powodach, których nie mówią na głos; momenty zawieszenia, kiedy nic się nie dzieje, a jednak dzieje się wszystko. Czasem wiąże się to z siedzeniem w aucie z wyłączonym silnikiem, kawą z automatu o trzeciej nad ranem i milczeniem, które zaczyna ciążyć bardziej niż słowa.
Relacja między Ren a Twoją postacią ma być powolna, nierówna, pełna zgrzytów i niedopowiedzeń. Ren nie będzie prowadzić za rękę. Nie będzie tłumaczyć. Ale będzie obok. A to w jej świecie znaczy więcej, niż powinno. To nie jest historia o tym, jak się ucieka, ale o tym, co pozostaje, kiedy człowiek sam siebie wymazuje. I o tym, czy ktoś, kto pomaga innym znikać, jest jeszcze w stanie zostać.

W skrócie, co ten wątek oferuje:
✧moralna szarość — nie każdy klient jest winny, nie każdy jest niewinny,
✧cisza i drobiazgi ważniejsze od akcji,
✧stopniowe docieranie się postaci,
✧psychologiczne rozkminy nad życiem i trochę brudzenie rąk.

Chętnych zapraszam do brainstormingu na PW. Wszelkie elementy są elastyczne oraz do potencjalnego dostosowania pod Twoją postać. Lubię się z NPCami, chyba nieźle prowadzę rozgrywki i nie gonię o odpisy.

[Charly Hayes]

To tylko pocałunek

więc daruj mi

STATUS: AKTUALNE 22/05

#pocałunek #ucieczka #napaść #telefon
Szukam „chłopaka” dla Charly — takiego, który nie tylko zniesie jej energię, ale też nie ucieknie, kiedy ta energia zacznie zmieniać rzeczywistość wokół niego.
Charly to chodzący chaos w ludzkiej formie: impulsywna, błyskotliwa, uparta i absolutnie nieprzewidywalna. Wchodzi w miejsca, jakby były jej od zawsze, wychodzi z kłopotów jeszcze szybciej, niż w nie wpada, a mimo to zawsze zostawia po sobie lekki ślad katastrofy. Nie robi tego celowo — po prostu inaczej nie umie.
Ich historia zaczyna się w bardzo prosty, a jednocześnie fatalnie nieprosty sposób — tuż po tym, jak Charly wychodzi z budynku, w którym właśnie dostała nową pracę. Jest podekscytowana, rozkojarzona, trochę już myślami w przyszłości… i wtedy po prostu go całuje. Bez planu, bez przemyślenia, bez „czy wypada”. To nie ma być romantyczne w klasycznym sensie. Raczej impuls, błąd, iskra, która od razu podpala coś większego. Jej wypada telefon, on chce go oddać, więc za nią biegnie, a ona zaczyna go oskarżać o napaść, próbując zgubić. To może być naprawdę zabawne.
I od tego momentu:
ona wprowadza chaos do jego życia,
on próbuje go (czasem skutecznie, czasem wcale) ogarnąć,
a oboje bardzo szybko orientują się, że spokój nie był im pisany.
Szukam więc kogoś, kto nie przestraszy się, że Charly to nie „spokój w kobiecej wersji”, tylko burza, która czasem udaje słońce.
Nie jest to typowo romantyczna historia, bo w zasadzie nie wiem, jak skończy się to przypadkowe spotkanie. A może będzie to seria przypadkowych spotkań? Wszystko zależy od tego czy postaci się ze sobą zgrają, a dodatkowo status ich relacji także może być różny - uwielbiam rozwijać to fabularnie

Zaintersowanych zapraszam na PW

[Archie Miller]

Ten, w którym do obsady w The Beaches brakuje jeszcze dwóch głównych ról

STATUS: AKTUALNE | 18/05

#zdjęcia gratis #nekrolog w cenie najmu #nowinki w świcie gier #mleko z duszą #dom blisko plaży #wspólne posiadówki #friends
Jeśli desperacko szukasz pokoju w Toronto to mamy coś dla ciebie! Dwóch gości przed trzydziestką po dwudziestce, którzy jakimś cudem jeszcze nie spalili tego domu, poszukuje współlokatorów.

Archie Miller (27 l.) Loophole – tester gier w Ubisoft, dorywczo barman i przewodnik po Toronto (nie wierz w nic, co powie o historii miasta, pierwszy burmistrz NIE PRZEGRAŁ budżetu w pokera z łosiem).

Donnie A. Bowen (25 l.) – Włoch, fotograf i... pisarz nekrologów dla Toronto Sun. Człowiek z aparatem wtopionym w dłoń, doskonały słuchacz z uroczym włoskim akcentem.

współlokator/współlokatorka - to możesz być ty!

współlokator/współlokatorka - to możesz być ty!

Oferujemy dom w The Beaches – blisko plaży, idealny na spacerowe życie, ucieczki przed odpowiedzialnością i nocne rozmowy przy winie; salon z kanapą przetestowaną przez Archiego we wszystkich możliwych pozycjach leżących, zdjęcia gratis i nekrologi w cenie; podróże starym Jeepem Wranglerem, w którym pasażer musi trzymać drzwi na zakrętach, a radio odbiera tylko country oraz korespondencję wewnętrzną w postaci liścików na lodówce np. „To mleko ma duszę i własny ekosystem, nie pij go”.

✧ Nie szukamy lokatorów do nudnego opłacania pokoju. Szukamy ludzi do współtworzenia zgranej ekipy w The Beaches. Gwarantujemy, że z nami nie grozi Ci ani jedna nudna sekunda!

Czekamy na Was!

[Horacy Bell]

Who needs who

STATUS: AKTUALNE | 29/05

• Pamiętasz jeszcze tamte wieczory? Byliśmy młodzi, bogaci, opływaliśmy w złudzeniach, że możemy przeżyć bez żadnych konsekwencji.
  Niektórych ludzi poznaje się w miejscach, które wydają się wieczne; przy długich stołach w domach starszych niż nasze nazwiska, na bankietach fundacji, w murach prywatnych, drogich szkół.
  A niektórych poznaje się w szpitalu o trzeciej nad ranem, kiedy kawa jest zimna, a dyżur trwa już o dwie godziny za długo.
  
  Horacy funkcjonuje w obu tych światach. W jednym się wychował i nauczył się jak wyglądać nienagannie nawet wtedy, gdy wszystko się rozpada. W drugim pracuje, a zawrotne tempo szpitala wymusza na człowieku prawdę.
• Przyjaciele ze starych czasów - poznaliśmy się dawno temu - w szkołach, na wakacjach, na rodzinnych przyjęciach. Kiedyś byliśmy bardzo blisko, ale nasza znajomość uległa osłabieniu, gdy próbowałem uciec od swojego rodowodu.
• Pzyjaciel ze szpitala - możesz być lekarzem, pielęgniarzem lub ratownikiem. Spotykamy się na dyżurach, w pustej oddziałowej kuchni i przy automacie z najgorszą kawą na świecie. Jesteś jedną z niewielu osób, które wiedzą jak bardzo cierpię.
• Rezydent - naoglądałam się The Pitt, zróbmy sobie mentorship jakiego nie przeżył nikt.