[Cyrus Lockhart]

Cyrus kochał komplementy i zapewnienia; szczególnie te szczere, które głaskały jego ego, przypominając mu o tym, jak wyjątkowy i wspaniały był w rzeczywistości. Chętnie usłyszałby więc, jaki był przystojny i jak bardzo jej się teraz podoba; a gdyby do tego przyznała, że wyglądał znacznie lepiej niż w college’u, nic nie mogłoby go wtedy zatrzymać. Cy przez całe życie słyszał wiele pochwał na swój temat; najpierw od rodziców, że naprawdę udało im się dziecko, potem od kolegów, bo miał dużo siana i kasa raczej rosła niż spadała. W liceum od koleżanek, bo był przystojny i taki chłodny, a to było wtedy modne. Nauczyciele nazywali go geniuszem, bo miał świetne wyniki w nauce, a nawet się do tego nie przykładał. Mężczyzna przez całe życie słyszał tylko o tym jak świetny był. No, do czasu; te pojedyncze sytuacje, które wymykały mu się spod jego kontroli od czasu do czasu, prędko zamiatał pod dywan, by nikt się o nich nie dowiedział. Miał na to swoje sposoby. A więc Lockhart naprawdę kochał komplementy i w tej chwili, desperacko pragnął, usłyszeć je właśnie od niej. Calliope niestety znała go całkiem dobrze, dlatego tak się z nim drażniła, nie chcąc dać mu tego, czego tak naprawdę chciał.

— Lubię wyzwania. Gdyby wszystko było banalnie proste, jaki byłby sens starania się o cokolwiek, hm? — mruknął, zerkając na jej kształtne usta. Im coś było trudniejsze do zdobycia, tym bardziej Lockhart chciał o to zawalczyć. Sam też zwykle stawiał pewne utrudnienia innym ludziom, chociaż niewiele było osób, które w ogóle chciałby do siebie dopuścić. Poza tym teraz ich relacja wydawała mu się najlepsza; ekscytująca, frustrująca i na swój sposób przyjemna. Jeśli miał się o nią bardziej postarać, zamierzał to zrobić, bo wiedział, że w którymś momencie odpowiednio mu się to zwróci. Cy mruknął niekontrolowanie, gdy wsunęła palce w jego włosy; boże, byłby w stanie oszaleć, gdyby robiła to jeszcze częściej. — To strasznie smutne, że we mnie nie wierzysz, Calls — westchnął ironicznie. — Mogłabyś chociaż udawać — mlasnął, unosząc leniwie kącik ust, gdy tylko go cmoknęła. Mógłby się do tego przyzwyczaić; i ta myśl była kolejną rzeczą, która na chwilę uruchomiła alarm w jego głowie.

Chłopak nachylił się nad jej ramieniem, subtelnie przyciskając wargi do jej skóry. Wydawała się taka delikatna w jego dłoniach, przez co nie potrafił się na niczym innym skupić.
— Myślę, że to po prostu niesprawiedliwe — stwierdził niewinnie; jak mógł jej nie dotykać, gdy widział ją calutką w tak niewielkiej odległości? Cyrus może i nie latał za kobietami jak szalony, ale nadal był mężczyzną, a Calliope była przepiękna. Wyglądała jak sukkub, który pojawił się w świecie ludzi, by go kusić, by się całkowicie poddał. Lockhart oparł jedną z dłoni na drewnianej powierzchni drzwi, spoglądając w jej oczy z pewną… frustracją? Obłędem? Jakby, nie daj boże, był zauroczony. Wolną dłonią nadal obejmował ją w pasie, jakby bał się, że mu ucieknie i jeszcze zatrzaśnie drzwi przed nosem.

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

calliope

[calliope nerreza]

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

✧｡･ﾟﾟ･༺✞♡✞༻･ﾟﾟ･｡✧
Cyrus

[Cyrus Lockhart]

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

calliope

[calliope nerreza]

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

✧｡･ﾟﾟ･༺✞♡✞༻･ﾟﾟ･｡✧

Lockhart

[Cyrus Lockhart]

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

calliope

[calliope nerreza]

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

✧｡･ﾟﾟ･༺✞♡✞༻･ﾟﾟ･｡✧

Cyrus

[Cyrus Lockhart]

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

nerreza

[calliope nerreza]

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

✧｡･ﾟﾟ･༺✞♡✞༻･ﾟﾟ･｡✧

Cyrus

[Cyrus Lockhart]

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

nerreza

[calliope nerreza]

✧｡･ﾟﾟ･༺✞♡✞༻･ﾟﾟ･｡✧

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

✧｡･ﾟﾟ･༺✞♡✞༻･ﾟﾟ･｡✧
Lockhart