[raphael valencourt]

the prince

Ciemność wisząca ponad światem zmysłów; nie mrok, który można dostrzec, lecz ten, który zaczyna się dopiero tam, gdzie kończy się zwyczajność. Dopamina zamknięta w ułamku setnej procenta ludzkości — w tej niewielkiej części świata, której nigdy nie będzie dane nawet zrozumieć, jak wygląda życie po drugiej stronie szyby. Nie człowiek, którego można po prostu spotkać. Konsekwencja istnienia pieniędzy, władzy i przywileju, doprowadzonych do stanu tak doskonałego, że przestają być widoczne. Jego twarz wydaje się zamazana przez samo pojęcie nieistnienia; piękna nie w sposób ludzki, lecz niemal abstrakcyjny, jak twarz wyrzeźbiona dla kogoś, kto nigdy nie musiał prosić o uwagę. Książę, któremu świat oddano jeszcze przed jego narodzeniem — i coś znacznie gorszego: świadomość, że świat rzeczywiście do niego należy. Nie bóg. Bogowie bowiem potrzebują wiary. Książę tego świata. Człowiek stojący poza moralnością nie dlatego, że ją odrzucił, lecz dlatego, że nigdy nie musiał jej podlegać.

and his subjects

Sadie Glass I'm going to talk to you this evening on the subject of the spectrum of love. We know that from time to time there arise among human beings people who seem to exude love as naturally as the sun gives out heat. We would like to be like that. And by & large man's religions are attempts to cultivate that same power in ordinary people.

Celeste Williams I was taught when I was a little boy that it was good to be unselfish and loving, and I used to think that I should grow up to serve other people. But after a while I found out that unless one has something to give people, there is nothing one can do to help them. Just because I thought I ought to help, it didn't mean that I had anything to give.

Josephine M. Pemberton To have faith is to trust yourself to the water. When you swim you don't grab hold of the water, because if you do you will sink and drown. Instead you relax, and float. The attitude of faith is to let go, and become open to truth, whatever it might turn out to be.

[Sadie Glass]

Spoiler

why so serious?