[Noe Villeneuve-Scott]

021

drużyna pierścienia

Zdecydowanie potrzebował jakiejś odmiany. Ostatnio jego życie przypominało kiepski serial, w którym scenarzyści co odcinek wymyślali mu nowy problem, więc kiedy trafił na reklamę escape roomu w klimacie Władcy Pierścieni, długo się nie zastanawiał. Kupił dwa bilety, poinformował Elsę, że mają plany, i właściwie nie pozostawił jej większego wyboru. W końcu od czego miało się najlepszą przyjaciółkę, jeśli nie od wspólnego pakowania się w dziwne sytuacje?
- Przyznaj, że zajebiście to wymyśliłem - rzucił z zadowoleniem, kiedy zeszli do podziemi starego browaru. Rozejrzał się po ceglanych ścianach i korytarzu, który rzeczywiście wyglądał, jakby od dobrych stu lat nikt nie wpadł na pomysł porządnego remontu. - Chociaż trochę się martwię, że zapłaciłem za możliwość dobrowolnego zamknięcia się w piwnicy. Normalnie ludzie raczej próbują z takich miejsc uciekać.
Przed wejściem wysłuchali zasad zabawy. Ich zadaniem było dotarcie z Pierścieniem do Góry Przeznaczenia, a po drodze zdobycie dokładnie dziesięciu punktów. Musieli również wybrać osobę odpowiedzialną za niesienie Pierścienia. Brzmiało banalnie. Przynajmniej do momentu, w którym zobaczył, jak wyglądało wnętrze przygotowanej dla nich atrakcji. Twórcy zdecydowanie nie oszczędzali na klimacie, a wilgoć panująca w podziemiach sprawiała, że całość wydawała się zaskakująco autentyczna.
- Dobra, bierz to ustrojstwo. W końcu jesteś odpowiedzialną, dorosłą kobietą, której można zaufać - oznajmił, podając jej przygotowany rekwizyt. - Będę twoim Samem. Tylko bez zakochiwania się, dobra? Jeśli gdzieś wyskoczy Gollum, to spierdzielam. Nie będę się bił z jakimś łysym typem o biżuterię.
Zaśmiał się pod nosem, po czym podszedł do pierwszego rozwidlenia korytarza. Zerknął w jedną stronę, później w drugą. Nie miał pojęcia, którą powinni wybrać, ale przecież nie zamierzał przyznawać się do tego już na samym początku.
- No dobra, pani Frodo. W lewo czy w prawo? Tylko pamiętaj, że jeśli zginiemy, to oficjalnie będzie twoja wina. Ja tu jestem wyłącznie od świetnych pomysłów. - Wyszczerzył zęby w uśmiechu i zrobił krok w bok, ustępując jej miejsca.
Elsa Eriksen

[Elsa Eriksen]

Wiadomość od Noego była dla niej niemałym zaskoczeniem. Przez chwilę myślała, że może stało się coś złego. To nie tak, że miała do niego jakieś pretensje, ale ostatnimi czasy podczas swoich spotkań, tematy rozmów nie należały do tych najbardziej optymistycznych. Dlatego też, nim na cokolwiek się zgodziła, najpierw zapytała w wiadomości czy wszystko u niego w porządku. Chyba po prostu chciała się przygotować mentalnie… zresztą, jeśli miał jakieś problemy albo zdarzyło się coś naprawdę poważnego to wolałaby dowiedzieć się o tym od razu, a nie za dwa dni, na kiedy to Noe ustalił ich datę spotkania. Na szczęście wszystko było w porządku i chciał się tylko z nią zobaczyć, bo znalazł dla nich coś fajnego. Wyraźnie jej ulżyło i z tym lżejszym sercem przyjęła zaproszenie. Zwłaszcza, że podczas awarii prądu, która opanowała całe Toronto, siedziała w domu bez żadnego celu. W końcu jej salon nie miał żadnego zapasowego źródła energii, dzięki któremu jej biznes miałby szansę funkcjonować w tak ekstremalnych warunkach jakie los postanowił zgotować wszystkim mieszkańcom miasta. Oczywiście Dante stanął na wysokości zadania i robił co mógł, aby tylko nie dać jej się utopić w tej swojej depresji nieroba jak to zaczęła się określać już po kilku dniach od odcięcia prądu. Ale chyba nawet on nie był w stanie znieść aż takiego doła jaki to reprezentowała jego dziewczyna.
Ale mimo to, kiedy oznajmiła, że wychodzi z Noe… miała wrażenie, że niekoniecznie był z tego faktu zadowolony. Oczywiście nie mógł sobie odpuścić pytania o to czy nie miała jakiegoś lepszego towarzystwa, a gdy odpowiedziała, że no właśnie niekoniecznie, z dziwnym fochem stwierdził, że super i niech sobie idzie . Wyszła więc z domu, życząc mu miłego wieczoru, nie pytając o nic więcej i udała się w miejsce zbiórki.

— Wygląda jak psychiatry z tego horroru, który kiedyś oglądaliśmy — odpowiedziała z nutą rozbawienia, schodząc niepewnie do piwnicy, w której miała się odbyć cała ta zabawa. Escape room brzmiał naprawdę dobrze, zwłaszcza, że miał być to jej pierwszy raz. Przezornie rozejrzała się po pomieszczeniu, jakby spodziewała się, że zza któregoś z zakurzonych mebli wyskoczy zaraz ktoś z siekierą albo przynajmniej wyskoczy na nią jakaś niespodzianka przygotowana przez organizatorów. Wystrój zdecydowanie sprzyjał budowaniu odpowiedniego napięcia. Dopiero później dowiedziała się, że im miała przypaść w udziale fabuła oparta na Władcy Pierścieni a nie jakimś tanim filmie grozy. Uff. Tyle dobrego.
Zasady były banalne. Oczywiście zapamiętała wszystkie za pierwszym razem i umieściła w specjalnej szufladce swojego mózgu, aby w razie problemów móc do niej wrócić, wyciągnąć całą instrukcję i na nowo się z nią zapoznać, ewentualnie przypomnieć ją swojemu kompanowi. Kompanowi, który musiał się mocno wczuć w klimat, ponieważ już mianował się tytułem lojalnego hobbita.
— Nie spodziewałam się, że to akurat od ciebie dostanę pierścionek… nie powinieneś przy tym klęknąć albo coś? — zapytała, powstrzymując się przed parsknięciem śmiechem. Bo choć uwielbiała Noego całym ser duchem to… no chyba nie byli dla siebie idealnymi materiałami na partnera życiowego. Zdecydowanie najlepiej odnajdywali się w roli najlepszych przyjaciół.
Schowała pierścień do małej kieszonki w swoich jeansach – tej, która kiedyś służyła do przechowywania kieszonkowego zegarka – po czym pobiegła za chłopakiem, który postanowił rozpocząć grę bez niej. No ale jak przyszło do podejmowania decyzji to już nie był taki chojrak…
Wywróciła teatralnie oczami i chwyciła go za rękaw od bluzy i pociągnęła w prawą stronę, gdzie znaleźli małe pomieszczenie z kilkoma rekwizytami stylizowanymi na te ze słynnej trylogii Tolkiena.
— Nie stój tak tylko zacznij czegoś szukać… czegokolwiek. Bo na tym to polega, nie? — Uśmiechnęła się pod nosem i sama podeszła do beczkowozu, przeglądając go z każdej możliwej strony aż w końcu… — No bez jaj… patrz co mam! — Zawołała, machając do chłopaka kartką papieru, na której znajdował się szkic podziemi, w których się właśnie znajdowali.


Wynik rzutu kostką - 12 (+1 pkt)

Noe Villeneuve-Scott