24 y/o
For good luck!
167 cm
tłumaczka || speak up!
Awatar użytkownika
if your perfume is in the wind
i'll fall for you over again
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecioosobowy
czas narracjiprzeszły
postać
autor

Dziewica z rodu Wang, a raczej z piątej chatki miejscowego plebsu, gdzie chłosta była chyba oficjalnym sposobem rozwiązywania problemów za każdym razem, kiedy ktoś za bardzo sobie przeskrobał.... nie ufała Lysandrowi. Czy on naprawdę jeszcze nie zdążył się tego nauczyć?! Oczywiście, że jeżeli powiedział jej, że nie miała iść w danym kierunku, a już szczególnie zbaczać z wyznaczonej ścieżki, to specjalnie pójdzie właśnie tam. A to, że wydarzyło się dokładnie to, przed czym ją przestrzegał, to już zupełnie inna bajka. A mianowicie taka, której będzie jeszcze srogo żałowała.

Oh zgrozo, dlaczego zawsze to ona musiała pakować się w jakieś tarapaty?! A nie mógłby chociaż raz być to on? No dobra, może i jego tamte macki wciągnęły wcześniej pod powierzchnię wody, ale teraz ciągle tylko ona stwarzała problemy, zachowując się jak jakaś księżniczka w opałach, a przecież nią nie była i, znając swoje szczęście, nigdy do pana jasnego nie będzie. I nie sądźcie, że nie była wytrwała czy coś w tym stylu, bo haloooo, wytrzymała całe trzy czwarte sekundy, zanim zawołała o pomoc, mkay??!?! A to się ceni! Była samowystarczalna. No prawie.... - Rzucaj już to!! - krzyknęła do niego, w duszy modląc się do ichciejszych bożków.

Po chwili złapała linę splecioną z pędów i zacisnęła na niej palce. Szybko oplotła ją wokół jednej ręki. - CIĄGNIJ!!! - wydarła się. Dosłownie kilka mocniejszych pociągnięć później znalazła się z powrotem na ścieżce. Zamknęła oczy i przetarła twarz, pozbywając się z niej kawałków błota. - Nie mów mi, co mam robić! Irytujesz mnie, Lysandrze! - naburmuszyła się na niego, kiedy zaczął na nią krzyczeć. - I pomyśleć, że już zaczynałam cię lubić! Cofam wszystko, jesteś nie do zniesienia! - Prychnęła, zgarnęła z ubrania trochę błota, po czym bez większego namysłu zamachnęła się i rzuciła nim prosto w jego twarz. - Oh nie, ręka mi sie tak jakoś omsknęła.- dodała tylko z niewinnym uśmieszkiem. Upsi?

Lysander
32 y/o
Welkom in Canada
190 cm
weteran, mechanik samochodowy Scarborough Auto Care
Awatar użytkownika
a Canadian is somebody who knows how to make love in a canoe
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkishe/her
typ narracjinarracja trzecioosobowa
czas narracjiczas przeszły
postać
autor

Był przekonany, że ta dziewka niechybnie wpakuje ich szybko w jeszcze większe kłopoty, których finałem będzie śmierć. Była nieposłuszna, nieskoordynowana, nad wyraz randomowa i jakże żwawa. Momentami aż za bardzo, przez co podejmowała decyzje bez pomyślunku, który w tych warunkach był jakże wskazany. Wszak znajdowali się w miejscu, w którym nie można było tak o chodzić jak się komu podobało i robić rzeczy, na które miało się w danym momencie ochotę! Tu trzeba było wykorzystać mózg, a dziewka Yubi chyba zapomniała, jak powinno się go używać. Dobrze, że Lysander był z tej dwójki bardziej ogarnięty, to przynajmniej istniała dla nich jakaś nadzieja.
Kiedy oberwał od niej błotem, tuż po tym jak ją URATOWAŁ, aż poczuł wewnętrzną irytację! Nie tak dama powinna się odwdzięczać - gdzie całusy, gdzie ukłony, gdzie ofiarowanie serca? Nie to, żeby od niej oczekiwał czegoś takiego, co nie. Wcale nie chciał jej serca, bo może i ładna była ale teraz, taka w błocie to już było z miejsca widać, że niskie warstwy społeczne.
Co wcale nie było dla niego aż takim problemem.
No i o czym ty myślisz, głupi!?
-Nacieszyłaś się już?! Zachowaj tę energię na później, bo czeka nas wspinaczka, a ja nie mam zamiaru cię nosić, ok? - skrzywił się, strącając błoto. Był zmęczony, zły, głodny i w ogóle chciało mu się do domu, a tu jeszcze taki kawał drogi ich czekał!
-Idziemy. Albo rób co chcesz. Jak nie chcesz mnie słuchać i mam ci nie mówić co masz robić, to ja idę - obrócił się na pięcie i ruszył ścieżką, dbając by mu noga nie wyszła poza jej krawędź. Chwilę później znalazł się w gęstych krzakach, rozglądając się czy przypadkiem żadne z nich nie mają płomienno kolorowych kwiatów - niebywale niebezpiecznych. Pamiętał, że ich pyłek był niebywale toksyczny.
-Zasłoń lepiej usta i nos jak będziesz sła! - krzyknął do niej, bo mimo tego, że była tak upierdliwą zołzą, to trochę się martwił, nie? No i nie chciał, żeby przypadkiem i on się nawdychał, jeśli to stworzenie Yubi zwane trąci rośliny.

yubi wang
24 y/o
For good luck!
167 cm
tłumaczka || speak up!
Awatar użytkownika
if your perfume is in the wind
i'll fall for you over again
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecioosobowy
czas narracjiprzeszły
postać
autor

Co jej po tym, że ją uratował, hm?! Musiała jakoś wyrzucić z siebie tę całą złość, którą w tamtym momencie czuła. Nigdy wcześniej nie doświadczyła tak dziwnej mieszanki energii i emocji, które dosłownie rozsadzały ją od środka, aż do teraz. I może dobra, nie powinna reagować w aż tak intensywny sposób, ale trudno, musiał deal with it! - Dlaczego nie?! - jęknęła, teatralnie przewracając oczami, po czym zaczęła tupać nogami o ziemię niczym jakiś obrażony bachor - No nie zostawiaj mnie!! - rzuciła za nim, po czym czym prędzej do niego dobiegła, wciskając się za nim w te gęste krzaczory. No i tym razem postanowiła go posłuchać, więc zakryła nos i usta dłonią, idąc za nim pospiesznie i trochę nerwowo, bo przecież nie miała bladego pojęcia, co właściwie robili. - Czemu tak robimy? Coś nas tu zabije czy po prostu coś ci zaszkodziło na żołądku?! - wymamrotała przez dłoń, marszcząc przy tym nos. No bo HALO, nie mogła mu przecież ufać!! A już tym bardziej nie zamierzała dawać mu tej satysfakcji, że będzie grzecznie dreptać za nim niczym jakaś zagubiona owieczka. Dlatego zrobiła kilka dynamicznych kroków, żeby znaleźć się tuż obok niego, a nie za jego plecami. EXTRA SAFETY, MKAY?! XD

No i w sumie tak szli, i szli, i szli, i SZLI, aż w pewnym momencie, chyba po dosłownie całych wiekach, zaczęła odnosić dziwne wrażenie, że coś tu jest nie tak. Bo czy oni przypadkiem nie mijali już tego samego głazu? To był calkiem ładny głaz swoją drogą... Nogi zaczynały ją coraz bardziej boleć, ręka powoli drętwiała od ciągłego zasłaniania nosa i ust, a na dodatek przez cały ten czas praktycznie w ogóle się do siebie nie odzywali. Pan był albo zbyt dumny, żeby rozmawiać z jakąś wieśniaczką, albo nadal strzelał focha za jej wcześniejsze zachowanie. Phi. - Mogę przysiąc, że idziemy w kółko - wymamrotała przez dłoń, spoglądając na niego podejrzliwie. - Jesteś pewien, że idziemy w dobrym kierunku? - zapytała, a w tym samym momencie z jej torby wyłonił się krab, który najwyraźniej również miał już serdecznie dosyć - Pewnie nas zgubił! - rzucił unosząc szczypiec w górę wyraźnie zirytowany... ale skoro pan WSZECHWIEDZĄCY zawsze miał odpowiedź na wszystko i tak doskonale wiedział, co robi, to może łaskawie mógłby również znaleźć sposób, żeby wydostać ich z tego cholernego miejsca?!

pan obrażalski
32 y/o
Welkom in Canada
190 cm
weteran, mechanik samochodowy Scarborough Auto Care
Awatar użytkownika
a Canadian is somebody who knows how to make love in a canoe
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkishe/her
typ narracjinarracja trzecioosobowa
czas narracjiczas przeszły
postać
autor

Pragnął przygód, pragną poznawania nieznanego, jak również materiału na wspaniałe opowieści, którymi później mógłby raczyć chociażby swoją służbę, która z zapartym tchem wysłuchiwałaby jego kolejnych zdań. I to wszystko brzmiało naprawdę fajnie, podobnie jak sama myśl o sławie, ale na litość pana w niebiosach, aktualnie to on chciał się uwolnić z tego miejsca, bo już sam nie wiedział co jest dla niego bardziej wyczerpujące - czy te wszystkie przeciwności losu, które ich spotykały co rusz stawiając na ich drodze kolejne przeszkody, czy jednak samo towarzystwo dziewki, która była niemal jak magnes na kłopoty. Gdzie by stopy nie postawiła, tak zaraz się odwalało na tyle, że Lysandrowi to już sił zaczynało brakować. Musiał zadbać o swoje życie, a weź tu człowieku jeszcze udźwignij niesforną dziewkę i wyszczekanego niczym pies kraba.
Aż omal się nie zachłysnął wszystkim, czym zachłysnąć się mógł w tamtym momencie, kiedy posłuchała go bez wygłoszenia kolejnych uwag. Zaraz zaraz, to naprawdę było dziwne, ale kto wie, może na chwilę da mu odpocząć.
-Niektóre z tych roślin wydzielają trujące pyłki, ale takie naprawdę. Nawdychasz się i płuca zapłoną ci żywym ogniem. O widzisz, tam jest jedna - wskazał na czerwono żółty kwiat, który wyróżniał się na tle innych. Niebezpieczne piękno, podobne mu towarzyszyło obok. zaraz, co? Wcale nie to chciał pomyśleć! - To są Piekielne Kusicielki. Zwodnicze, jak niektóre kobiety. Zwłaszcza w domach nierządnych - skomentował, prąc przed siebie. I nawet nie zwrócił uwagi na to, że sceneria niespecjalnie się zmieniała, a oni mijali te same rośliny, głazy, zwalone drzewo i opuszczone gniazdo czegoś, co było znacznie większe od gołębia. Dopiero głos dziewczyny sprawił, że na chwilę przystanął.
- Oczywiście, że dobrze idziemy. I lepiej ucisz tego kraboszcza, bo zaraz go rzucę na pożarcie temu, co kosztuje na tym legowisku - skrzywił się, wskazując na posłanie, które wcale nie zachęcało. mógłby przysiąc, że widział tam kości, ale wolał się nie przyglądać. - Nie ma mowy, żebyśmy szli w kółko - prychnął, ale na wszelki wypadek zostawił kawałek szmatki przywiązany do jednej z gałęzi, ruszając dalej. Niestety, szybko okazało się, że znaleźli się ponownie przy tym samym drzewie. - Co jest, na ogień piekielny?! Kolejne czary! - powiedział i odwrócił się gwałtownie. Akurat w momencie, w którym jedno z drzew przesuwało się w lewo. - Widziałaś to?1 To drzewo chodziło! One nie chcą, żebyśmy odnaleźli drogę! - powiedział. Bo skąd miał wiedzieć, że drzewa musiały złożyć ofiarę, żeby TO zostawiło je w spokoju i teraz, kiedy nadarzyła się okazja, postanowiły zatrzymać zdobycz do powrotu właściciela legowiska.

yubi wang
24 y/o
For good luck!
167 cm
tłumaczka || speak up!
Awatar użytkownika
if your perfume is in the wind
i'll fall for you over again
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecioosobowy
czas narracjiprzeszły
postać
autor

Nigdy nie sądziła, że będzie jej dane uczestniczyć w takiej wyprawie! Przecież to było coś zupełnie niedorzecznego… And on top of that... robiła to u boku całkiem przystojnego jegomościa, któremu oczywiście nigdy nie powiedziałaby tego w twarz, bo taką idiotką nie była! No i w towarzystwie kraba… KRÓLA w dodatku! Zapewne gdy wróci do wioski, nikt jej w to wszystko nie uwierzy. Tylko że choć podczas tej wyprawy o mały włos nie umknęła śmierci, z każdym kolejnym krokiem Yubi coraz wyraźniej zdawała sobie sprawę, że wcale nie śpieszyło jej się do powrotu do dawnego życia. Bo to, wypełnione przygodami, niebezpieczeństwami i niespodziankami, przemawiało do niej bardziej, niż kiedykolwiek mogłaby przypuszczać. Nawet jeśli czasami musiała uciekać, ile sił w nogach, albo zastanawiać się, czy dożyje następnego poranka… To chyba właśnie to chciała robić. Chciała poznawać nowe miejsca, przeżywać przygody i… - Lys! Będę przewodnikiem! - wypaliła nagle, przerywając mu. Dopiero po chwili ocknęła się ze swoich marzeń na jawie i przypomniała sobie, że mężczyzna od dłuższego czasu coś do niej mówił. A konkretnie o jakichś trujących pyłkach. O nieee… Czy to było coś, czego powinna była słuchać?!

Zerknęła na kwiaty, które wskazał jej Lysander, i przełknęła ślinę. Po chwili pogłaskała krabika po główce, a ten wymachiwał swoimi szczypczykami, najwyraźniej gotowy zdzielić Lysa w pysk! Tylko że, no cóż, miał do niego troszeczkę za daleko. - Nie martw się, ja to dla ciebie zrobię - przytaknęła i zdzieliła Lysandra ręką w łeb od tyłu. - AŁA! Jaki masz twardy łeb! - jęknęła, zaraz przyciskając dłoń do piersi. No bo kurde blaszka, bolało to jak skurczysyn! - Jesteś pewien? - zapytała, rozglądając się dookoła. Serio wydawało jej się, że już nie raz mijali to samo miejsce… A chwilę później otworzyła usta tak szeroko, że muszka z pewnością by jej do nich wleciała, gdyby akurat jakaś przelatywała w tamtym kierunku. - Toć to niemożliwe! O entach tylko w książkach jest pisane! Tak słyszałam! - rzuciła, wpatrując się przed siebie z niedowierzaniem.

No bo o chodzących drzewach to ona słyszała, ale żeby je kiedykolwiek widziała?! TO NIGDY! - A przestań! Wyglądają bardzo przyjaźnie! - odparła, po czym wybiegła przed jedno z drzew. Drzewiec spojrzał na nią z góry, a mech układający się w gęste brwi zmarszczył się nad jego oczami. Powoli pochylił się w jej stronę. - ZAGRADZASZ MI DROGĘ - mruknął tak donośnie, że aż wszystko dookoła się zatrzęsło. - Szanowny drzewcu, encie… Czy wskazałbyś nam drogę? - zapytała, spoglądając na niego prosząco. Nawet się ukłoniła, bo przecież należało być uprzejmym! Ent przyglądał jej się przez chwilę, a następnie spojrzał na swojego kolegę, który właśnie wyłonił się spomiędzy drzew. Ten bez słowa pochylił się i zgarnął Lysandra, mocno zaciskając wokół niego swoje pnącza. Starszy drzewiec zrobił to samo z Yubi, lecz ona wcale się nie bała! Wpatrywała się w niego z zachwytem, gdy ostrożnie usadził ją na swoim ramieniu. Chwilę później drugi ent umieścił na swoim również Lysandra. - Widzisz, Lys?! Mamy podwózkę! - zaśmiała się głośno, przytrzymując się jednej z gałęzi. Drzewiec niosący Lysandra mruknął tylko, - DOKĄD?!

Lys
32 y/o
Welkom in Canada
190 cm
weteran, mechanik samochodowy Scarborough Auto Care
Awatar użytkownika
a Canadian is somebody who knows how to make love in a canoe
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkishe/her
typ narracjinarracja trzecioosobowa
czas narracjiczas przeszły
postać
autor

Wpatrywał się w nią przez dłuższą chwilę, jakby za cholerę nie wiedząc o co jej chodziło. I serio nie wiedział, chociaż nie umknęło jego uwadze, że na pięknej twarzy dziewczyny malował się jakiś dziwny spokój, jakby ciężar został zdjęty jej z ramion.
-Przewodnikiem? Czy słońce ci przygrzało, Yubi z rodu Wang? Ja jestem tu przewodnikiem - odpowiedział, marszcząc lekko brwi. Może jednak nawdychała się pyłu z kwiatów? Jeśli tak, to kaplica, Lysander nie znał na to skutecznego antidotum, ponieważ nie było nikogo żywego, na kim właściwie można by jakiekolwiek przetestować. Póki co każdy, kto został potraktowany toksynami, umierał w niewyobrażalnych cierpieniach tuż przed zaznając podobno rozkoszy, ale co do tego nie był pewien, no bo i skąd właściwie ktoś miałby to wiedzieć?
Skrzywił się zaraz kiedy ta bez powodu go uderzyła. Wiedział, że plebejskie dziewki były agresywne, ale to już chyba była przesada co? Nie zrobił niczego, czym mógłby ją denerwować. Ba, on jej pomógł już tyle razy, że dziewczyna powinna być mu wdzięczna i niemal go wielbić!
-Opanuj swoje emocje, dziewko, bo cię tutaj zostawię, a wtedy niechybnie spotka cię koniec - zagroził jej, bo jeśli nadal będzie odstawiać jakieś pokazy błazeństwa, to jego cierpliwość kompletnie się wyczerpie nawet, jeśli bardzo nie chciał jej zostawiać, bo jakoś mu się nie uśmiechało zostać w tej podróży samemu. - Powinnaś się już nauczyć, że tu jest wiele rzeczy bardzo możliwych! Nawet tych książkowych. Enty potrafią być potworami! - oznajmił, chociaż wiedział, że to nie do nich należało legowisko. Tam czaiło się coś znacznie mroczniejszego, co na chwilę zniknęło, pozostawiając po sobie jedynie nieokreślone widmo niepokoju oraz malutkie pudełeczko, które pod wpływem impulsu chłopak schował do kieszeni. Skąd miał wiedzieć, że tym samym ściągnął na nich poważniejsze kłopoty?
Po raz kolejny przyglądał się, jak dziewczyna pędzi przed siebie niczym niestrudzona. Za grosz instynktu samozachowawczego, zdecydowanie! Co z tego, że drzewa wyglądały pięknie jasno dając do zrozumienia, że nadchodzi jesień, co dało się zauważyć chociażby po kolorowych liściach co rusz opadających na trawę, ale to nie znaczyło, że należało się z nimi bratać! Yubi najwidoczniej miała na ten temat odmienne zdanie.
-Stój! - zawołała za nią, ale było za późno - zwróciła na siebie uwagę pradawnych mocy i zanim się Lysander obejrzał został porwany do góry przez Drzewca, który posadził go sobie na ramieniu. - Jeśli tylko zechcecie zrobić nam krzywdę, pożałujecie! jestem idealny w fechtunku - zagroził, co spotkało się jedynie z gardłowym śmiechem enta, który do złudzenia przypominał trzęsienie ziemi.
-Musimy znaleźć Słoneczny Most, jeśli można - odpowiedział. Było to jedyne przejście, dzięki któremu mogli dostać się dalej. I ostatnie miejsce, które mogło im sprzyjać. Tuż za nim rozciągały się nieznane części Królestwa, o którym wiedziano zupełnie nic.
Kostki na słowa
Spoiler
5 losowych słów:
255 - słoneczny
158 - jesień
203 - pudełeczko
147 - koniec
24 - most
yubi wang
ODPOWIEDZ

Wróć do „⋆ Po wymiarach”