͙֒ [23/03/26] Za oknem i na forum zawitała wiosna! Zachęcamy do dołączenia do 
[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt 
Ana Maria Perez
-
Le gusta que la miren cuando ella baila sola.
Le gusta más la casa que no pasen las horas.
Le gusta Barcelona.
nieobecnośćniewątki 18+takzaimkizaimkityp narracjitrzecioosobowaczas narracjiprzeszłypostaćautor
-
Le gusta que la miren cuando ella baila sola.
Le gusta más la casa que no pasen las horas.
Le gusta Barcelona.
nieobecnośćniewątki 18+takzaimkizaimkityp narracjitrzecioosobowaczas narracjiprzeszłypostaćautor
Luty, 2026
Kto: Donnie A. Bowen
Gdzie: Can you feel it coming in the air tonight, Oh Lord…
Opis:
— Tinto de verano — powiedziała zadziwiająco pewnie; tkwiąc w tym wyobcowaniu postanowiła zamówić bilet powrotny do domu: czerwone wino z cytrynową sodą i górą lodu; smak młodości. Upijając swojego drinka zamknęła na moment oczy i w wyobraźni dostrzegła tamtą 18-letnią wersję siebie - z burzą loków i roześmianą do utraty tchu, nieświadomą tego jak jej życie będzie wyglądać dwadzieścia pięć lat później. Otwarła oczy czując nieprzyjemne ukłucie w obrębie klatki. Opierając się o bar obserwowała tłum bawiących się ludzi stojąc tam niczym jakiś antyk zagubiony pośród współczesnego zgiełku. Milcząca, zastygła i zbyt skomplikowana, by ktokolwiek wiedział jak się z nią obchodzić.
Gdzie: Can you feel it coming in the air tonight, Oh Lord…
Opis:
— Tinto de verano — powiedziała zadziwiająco pewnie; tkwiąc w tym wyobcowaniu postanowiła zamówić bilet powrotny do domu: czerwone wino z cytrynową sodą i górą lodu; smak młodości. Upijając swojego drinka zamknęła na moment oczy i w wyobraźni dostrzegła tamtą 18-letnią wersję siebie - z burzą loków i roześmianą do utraty tchu, nieświadomą tego jak jej życie będzie wyglądać dwadzieścia pięć lat później. Otwarła oczy czując nieprzyjemne ukłucie w obrębie klatki. Opierając się o bar obserwowała tłum bawiących się ludzi stojąc tam niczym jakiś antyk zagubiony pośród współczesnego zgiełku. Milcząca, zastygła i zbyt skomplikowana, by ktokolwiek wiedział jak się z nią obchodzić.
Kto: Erin St. Clair
Gdzie: Jesus, Take the Wheel
Opis:
Bycie matką trójki dzieci nie było wcale takie proste, szczególnie kiedy są w zupełnie innym wieku. To niczym przeskakiwanie między trzema różnymi światami i próba uporządkowania każdego. Maria czuła się tak, jakby powoli traciła swoje wychowawcze moce. Pędząc w stronę szpitala różaniec zwisający z lusterka obijał się o szybę przy każdym gwałtowniejszym skręcie.
— Dios mío — ciche, ale błagalne wezwanie Boga, czy mogło tutaj jakoś jej pomóc? — potrzebuję ogromu cierpliwości, siły mi nie dawaj bo jak dasz to sama go tam zabiję! — wykrzyknęła próbując rozładować narastajaca frustrację i w jednej chwili czuła, że sam Bóg ją za te słowa pokarał. Nagle musiała wyhamować bo kierowca czarnego Volvo, albo jest w wieku jej najmłodszego syna, albo to pies, albo ktoś, kto wygrał prawo jazdy w chipsach.
Gdzie: Jesus, Take the Wheel
Opis:
Bycie matką trójki dzieci nie było wcale takie proste, szczególnie kiedy są w zupełnie innym wieku. To niczym przeskakiwanie między trzema różnymi światami i próba uporządkowania każdego. Maria czuła się tak, jakby powoli traciła swoje wychowawcze moce. Pędząc w stronę szpitala różaniec zwisający z lusterka obijał się o szybę przy każdym gwałtowniejszym skręcie.
— Dios mío — ciche, ale błagalne wezwanie Boga, czy mogło tutaj jakoś jej pomóc? — potrzebuję ogromu cierpliwości, siły mi nie dawaj bo jak dasz to sama go tam zabiję! — wykrzyknęła próbując rozładować narastajaca frustrację i w jednej chwili czuła, że sam Bóg ją za te słowa pokarał. Nagle musiała wyhamować bo kierowca czarnego Volvo, albo jest w wieku jej najmłodszego syna, albo to pies, albo ktoś, kto wygrał prawo jazdy w chipsach.
Ostatnio zmieniony ndz maja 10, 2026 5:50 pm przez Maria A. Perez, łącznie zmieniany 1 raz.
-
Le gusta que la miren cuando ella baila sola.
Le gusta más la casa que no pasen las horas.
Le gusta Barcelona.
nieobecnośćniewątki 18+takzaimkizaimkityp narracjitrzecioosobowaczas narracjiprzeszłypostaćautor
RETROSPEKCJA
Kto: Rafael Perez
Gdzie: Cuando las noches eran cálidas y sabían a melocotón maduro.
Opis:
Teraz kiedy niebo przybrało kolor dojrzałej śliwki, a oni siedzieli na wciąż gorącym piasku, czuła jak jej lniana sukienka, biała i niemal przezroczysta, lepi się do jej pleców. Drobne ziarenka piasku drażniły skórę na jej udach, a ona nieprzejęta tym sięgnęła do torby po ostatnią brzoskwinię. Dojrzałą tak, że skórka sama zsuwała się z miąższu. Wgryzła się w nią łapczywie, nie przejmując tym, że lepki sok spływa po jej brodzie wprost na jej sukienkę.
— Popatrz — zaśmiała się, wycierając usta wierzchem dłoni, co tylko rozmazało lepki nektar na jej policzku. — Zostanie plama.
Była młoda.
Była bezwstydna.
Była szczęśliwa.
Nie dbała o to jak wygląda, czy jest czysta i czy zachowuje się odpowiednio.
Zamiast tego wyciągnęła dłoń do Rafaela oferując mu drugą połowę owocu.
— Spróbuj — powiedziała lekko zachrypnięta — lepszej nie jadłeś — zapewniła spoglądając na niego kusząco.
Gdzie: Cuando las noches eran cálidas y sabían a melocotón maduro.
Opis:
Teraz kiedy niebo przybrało kolor dojrzałej śliwki, a oni siedzieli na wciąż gorącym piasku, czuła jak jej lniana sukienka, biała i niemal przezroczysta, lepi się do jej pleców. Drobne ziarenka piasku drażniły skórę na jej udach, a ona nieprzejęta tym sięgnęła do torby po ostatnią brzoskwinię. Dojrzałą tak, że skórka sama zsuwała się z miąższu. Wgryzła się w nią łapczywie, nie przejmując tym, że lepki sok spływa po jej brodzie wprost na jej sukienkę.
— Popatrz — zaśmiała się, wycierając usta wierzchem dłoni, co tylko rozmazało lepki nektar na jej policzku. — Zostanie plama.
Była młoda.
Była bezwstydna.
Była szczęśliwa.
Nie dbała o to jak wygląda, czy jest czysta i czy zachowuje się odpowiednio.
Zamiast tego wyciągnęła dłoń do Rafaela oferując mu drugą połowę owocu.
— Spróbuj — powiedziała lekko zachrypnięta — lepszej nie jadłeś — zapewniła spoglądając na niego kusząco.
-
Le gusta que la miren cuando ella baila sola.
Le gusta más la casa que no pasen las horas.
Le gusta Barcelona.
nieobecnośćniewątki 18+takzaimkizaimkityp narracjitrzecioosobowaczas narracjiprzeszłypostaćautor
003
Kto: Ezequiel García
Gdzie: MK Dance Studio
Opis:
ritmo de salsa, sabor a tequila
— Dios mío! — westchnęła sięgając po niewielki ręcznik i ocierając nim twarz. — Przyznaj się, że pisząc do mnie, że cholernie dużo się dzieje miałeś na myśli jakieś dodatkowe solo lekcje tańca, bo dzisiaj prawie za tobą nie nadążałam doktorku — stwierdziła radośnie i sięgnęła po butelkę z wodą upijając z niej solidnego łyka, a przy tym opierając się o ścianę. Ona też nie odstawała w tańcu podczas lekcji, ale roznosiła ją zupełnie nowa energia.
Gdzie: MK Dance Studio
Opis:
— Dios mío! — westchnęła sięgając po niewielki ręcznik i ocierając nim twarz. — Przyznaj się, że pisząc do mnie, że cholernie dużo się dzieje miałeś na myśli jakieś dodatkowe solo lekcje tańca, bo dzisiaj prawie za tobą nie nadążałam doktorku — stwierdziła radośnie i sięgnęła po butelkę z wodą upijając z niej solidnego łyka, a przy tym opierając się o ścianę. Ona też nie odstawała w tańcu podczas lekcji, ale roznosiła ją zupełnie nowa energia.
004
Kto: Donnie A. Bowen
Gdzie: The Beaches #13
Opis:
meeting mom… what could go wrong?
Wchodząc do kuchni w oczy rzuciły się jej żółte słoneczniki pozostawione na blacie, a ona szybko domyśliła się co tu jest grane. — Aurelia! Wróciliśmy. Mateo idzie na górę, więc jeśli masz otwarte drzwi albo coś innego to z łaski swojej zamknij! — zawołała, ale tak naprawdę nie musiała jej wcale tego uświadamiać, bo Mateo głośno stąpał po schodach, w kółko cytując bajkę. — Bóbr, bóbr, jaszczurka, jaszczurka, czerwone serce, różowe serce, cięte drewno, cięte drewno — i ktoś teraz mógłby jej zarzucić zbyt luźne podejście do tematu, ale co ona tak naprawdę mogła? Aurelia była dorosła, jakby nie było. Mieszkała z nimi pod jednym dachem i była jej córką, ale wciąż… była już dorosła. Poza tym nie Marii oceniać takie wybryki, bo przecież sama urodziła dziecko w wieku osiemnastu lat i wiedziała jakimi prawami rządzi się młodość. Pewnie zareagowałaby zupełnie inaczej, gdyby odkryła z kim tak tą młodość celebruje, ale nie wiedziała.
Gdzie: The Beaches #13
Opis:
Wchodząc do kuchni w oczy rzuciły się jej żółte słoneczniki pozostawione na blacie, a ona szybko domyśliła się co tu jest grane. — Aurelia! Wróciliśmy. Mateo idzie na górę, więc jeśli masz otwarte drzwi albo coś innego to z łaski swojej zamknij! — zawołała, ale tak naprawdę nie musiała jej wcale tego uświadamiać, bo Mateo głośno stąpał po schodach, w kółko cytując bajkę. — Bóbr, bóbr, jaszczurka, jaszczurka, czerwone serce, różowe serce, cięte drewno, cięte drewno — i ktoś teraz mógłby jej zarzucić zbyt luźne podejście do tematu, ale co ona tak naprawdę mogła? Aurelia była dorosła, jakby nie było. Mieszkała z nimi pod jednym dachem i była jej córką, ale wciąż… była już dorosła. Poza tym nie Marii oceniać takie wybryki, bo przecież sama urodziła dziecko w wieku osiemnastu lat i wiedziała jakimi prawami rządzi się młodość. Pewnie zareagowałaby zupełnie inaczej, gdyby odkryła z kim tak tą młodość celebruje, ale nie wiedziała.