[margo mercer]

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

Rhys Madden

[Rhys Madden]

Powrót do rzeczywistości powinien być kubłem zimnej wody zrzuconym prosto na ich głowy - a zamiast tego był tylko odległym stukaniem świata zewnętrznego, który pragnął o sobie przypomnieć. Szarpanie za klamkę nie wzbudziło w nim paniki, którą powinno - którą wzbudziło w n i e j. Z niechęcią wypuścił ją ze swoich ramion i przez ułamek sekundy tkwił w zawieszeniu, patrząc, jak pośpiesznie zbierała swoje rzeczy.
Dopiero gdy ta chwila minęła, a klamka wciąż poruszała się w miejscu, westchnął ciężko. Wsunął na siebie spodnie, mając znacznie mniej roboty z doprowadzaniem się do porządku niż miała Margo. Zapiął z powrotem swój pasek, wzrokiem oceniając wyrządzone przez nich szkody gdy, niespodziewanie, znów znalazła się o b o k.
Jego usta wygięły się w wyrazie zadowolenia gdy przylgnęła do niego, na przekór logice, która nakazywała jak najszybsze opuszczenie tego miejsca i powrót do tego, co było przed chwilą. Jego ręce owinęły się wokół jej talii, przytulając ją do siebie na krótką chwilę, w której chowało się coś miękkiego - w przeciwieństwie do wszystkiego, co zrobili przed chwilą.
- Nie wiedziałem, że masz takie fantazje - odrzucił beztrosko, sięgając po jej własną broń i obracając ją przeciwko niej. W jego oczach błysnęły iskierki rozbawienia gdy zerkał na nią, pochylony nad guzikami swojej koszuli, które zapinane z powrotem sprawiały znacznie mniejszą radość niż odpinane wcześniej.
Oderwał się od nich wyłącznie wtedy, gdy stanęła obok, wsuwając na ramiona własną koszulę - a on wykorzystał ten fakt, by o r d y n a r n i e klepnąć ją w tyłek.
- Nie lubię się dzielić - rzucił przy tym, ostentacyjnie, jak każdy, męski samiec, który mógłby zachowywać się w ten sposób. Odsunął się przy tym lekko, wiedząc, że łokieć kobiety bywał bardzo celny - szczególnie, gdy zmierzał w kierunku jego żeber.
Klamka przestała szarpać gdy osoba po drugiej stronie zrozumiała aluzję i wybrała inną salę. Dawało im to odrobinę swobody, ale ich czas w tym miejscu tak czy inaczej dobiegł końca.
- Czy mogę uznać to za przyjęcie mojego zaproszenia na randkę? - zagadnął, opierając się o ścianę w bliźniaczej pozycji do tej, w której wcześniej ona przyglądała się jemu gdy przesłuchiwał kobietę. Teraz to on patrzył, jak zapinała ostatnie guziki swojej koszuli, jak przeczesywała dłońmi włosy i próbowała doprowadzić się do porządku. - Czy jednak będziesz wymagała kwiatów?
Przeszedł przez drzwi gdy chwyciła za akta, sięgając do klamki. Przekręcił zamek, gotowy przejąć konwersację z osobą, która domagała się wejścia do środka. Człowiek mógł osiągnąć bardzo wiele z pomocą podłego charakteru, a on nie zamierzał tłumaczyć powodu, dla którego drzwi były zamknięte ani tego, dlaczego z Margo w ogóle tam byli.
Nie miał w zwyczaju tłumaczenia się w żadnej kwestii.

margo mercer