28 y/o
for all his sins
166 cm
właścicielka kwiaciarnio-kawiarni "Seasons"
Awatar użytkownika
even in the afterlife, its only you
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecioosobowy
czas narracjiprzeszły
postać
autor

Winters miała bardzo bujną wyobraźnię, okej? We wszystko, co robiła, wczuwała się ze stuprocentowym zaangażowaniem i odrobiną podkoloryzowania, dlatego pomimo tego, że gdzieś z tyłu jej główki siedziała myśl, że przecież nic z tego nie było prawdziwe, ona i tak patrzyła na wszystko przez różowe okulary. Wkręcała sobie, może podświadomie, a może i nie, że naprawdę znaleźli się w przeklętym lesie… Kurde, kojarzycie może scooby’ego-doo i wyspę strachów? Oni też jechali tam z myślą, że odpoczną w kurorcie, a tu bach! scrappy-doo zdecydował się pobawić w evil mastermind przebrany za Mr Bean. Ja pierdziele. No ale nic. - Dżej Dżej, ja wiem, że po mnie nie widać, ale ja bardzooo niewinnaaaa jestem.

Po tym, jak udało im się jakoś przejść dalej, podnosząc się po spotkaniu z tymi feralnymi korzeniami i przecięciu im drogi przez czarnego mruczka, za którym również chciała popędzić, ale co za dużo, to niezdrowo, zerknęła na Alexa i uniosła ręce do góry. - Nic nie robię. - Nie wiedziała, czemu musiała to powiedzieć, po prostu chciała go zapewnić, że monster i szeryf nie zyskają nowego brata lub siostry. Zresztą nadal przechodziła wewnętrzną żałobę, bo kilka tygodni wcześniej musieli oddać na farmę wyklute przez nich kaczuszki. chlip, chlip.

Szła z resztą ludzików, podążając za instynktem swojego chłopaka, któremu coś ten teges się pokręciło, ale posłała mu tylko ciepły uśmiech, żeby nie poczuł, że zaprowadził ich w kozi róg. Chociaż tak było, lol. Przypomni mu o tym w domu, kiedy będzie chciała się z nim podroczyć. No i potem, kiedy tak szli, zorientowała się, że Jamie zaginęła gdzieś w akcji. - Hmm, nasza wisienka zniknęła - mruknęła pod nosem i tyle wystarczyło, żeby Hall już się po nią cofnął. Wiedziała, że zaraz z nią wróci, i faktycznie tak się stało. Jednak Jamie wyglądała na bardziej zawstydzoną niż zazwyczaj, więc August zarzuciła ramię na jej szyję i przyciągnęła ją do siebie. - Co jest, dżejmison? Zobaczyłaś coś w lesie, co cię tak zawstydziło? - poruszyła brewką w zabawny sposób, zanim złożyła buziola na jej czole i podbiegła do Cassie. - Stwierdzam, że nasze koty muszą się poznać. Szeryf potrzebuje miłości w życiu, czas sprawdzić jego seksuall… - no i cholera, czemu nie mogła dokończyć żadnego zdania w spokoju, eh?! Ten straszny krukon wyłonił się znikąd, rzucając się na Jasona, który rzucił subtelnym pomysłem na rozwiązanie problemu. August parsknęła śmiechem, dołączając do ataku łaskotkowego, który zakończył się sukcesem. Yippeee!

Po chwili jej spojrzenie skierowało się na rozmazany pentagram i białe łapki Cassie. - Cass, co ty, ścianę łaskotałaś? - uniosła brew, starając się nie wybuchnąć śmiechem. Potem stanęła sobie gdzieś z boku, przyglądając się, jak reszta ogarnia układankę. Nie chciała przeszkadzać, bo co za dużo, to niezdrowo, a poza tym była chujowa w te rzeczy, więc wolała się nie wychylać XD. Słysząc dźwięki dochodzące z krzaków, kiedy udało im się rozwiązać zagadkę, podskoczyła ze strachu. Zaraz potem poczuła wibrację telefonu w spodniach. No i wiedziała, że powinna go wyłączyć i w ogóle, ale przez te wszystkie napady podczas blackoutu musiała mieć pewność, że nic nie stanie się z jej kawiarnią. Odpaliła więc telefon i przez przypadek kliknęła na Instagramka, a tam, na fanpage’u grupy organizującej LARP, pojawił się post z ostatniej chwili. Oddawanie elementów bielizny i podwiązek jako oficjalnych ofiar rytualnych było surowo zabronione.

Wybuchnęła śmiechem i podsunęła telefon pod nos Eryczki. - Look, jesteś famous - parsknęła, zanim szybko schowała go z powrotem, żeby nie było! NO I jeszcze szli i szli, aż w oddali pojawiło się coś mocno czerwono-pomarańczowego i dało się usłyszeć dziwne syczenie. Kiedy się zbliżyli, zobaczyli wykopany dół, a w nim rozżarzone węgle. - Kurde, czy w tamtym świstku coś pisało o możliwości poparzenia? - spojrzała na chłopaków, zanim wzruszyła ramionami i bez uprzedzenia chwyciła Alexa za rękę, po czym przebiegła z nim po węglach. No bo halo, ile razy w życiu można powiedzieć, że miało się pierwszy raz ze swoim chłopakiem, przebiegając po węglach? NO WŁAŚNIE. Czekając na resztę ludzików po drugiej stronie węgielków, krzyknęła w ich kierunku, - Jason, weź Jamie na ręce! - spojrzała na Alexa, śmiejąc się. - No co? Nie patrz tak na mnie... Coś mocno na siebie dzisiaj lecą, ja tylko pomagam gwiazdom, czy tam kowenowi, czy szatanowi, same thing.

RZUT
30. Przeskakujecie przez rozżarzone węgle, udowadniając swoją odwagę i wierność Kościołowi Nocy. (+2 pkt)

WYNIK DRUŻYNY - 6pkt

ɐʞuǝᴉsᴉʍ 𝔪̖̝̙̞̅̆𝔶̪̭̥́̀̅ 𝔪̞̤͒̿͘̕𝔞̭̭̑̍̀͘𝔰̰̤̫̺̯̑𝔱̛̰̳̖̍̀𝔢̱͗͒́͒̍𝔯̥̤̞̫̝̞ 𝐡̯̞̭̐̿̕𝐮̠̳̖̬̖̎𝐧̤̱̅̆̅͗𝐤̬̤̪̗̖̆ ⛧ morticia ⛧ 𝑐͗̐𝑟̮̩𝑜̭̿𝑤̬͒𝑔͒̑𝑖̰̮𝑟̱̭𝑙̦̑ 𝐛𝐥𝐨𝐨𝐝𝐲𝐦𝐚𝐫𝐲 𖤐
0 y/o
Welkom in Canada
0 cm
workin' nine to five what a way to make a livin'
Awatar użytkownika
a Canadian is somebody who knows how to make love in a canoe
nieobecnośćnie
wątki 18+nie
zaimkizaimki
typ narracji
czas narracji
postać
autor

chilling adventures of MVP
Kronika Mrocznego Kowenu: Tura III, czyli Kung Fu Kostucha, błotko i zagadka Acherona

I'll see you on the other side.


Po ataku spłoszonej Jamie (która sprzedała Kostusze bezbłędny cios w czułe miejsce niczym Kung Fu Panda i zgarnęła drewnianą kasetkę), szczęśliwie odnalezioną przez resztę grupy, przyszedł czas na próbę dedukcji… niestety, nieudaną. Alex zaprowadził drużynę prosto w leśne mokradła, przez co cała ekipa wpadła po kostki w leśne błoto. Jakby tego było mało, jakiś Krukołak aka Chowaniec rzucił się na Jasona, próbując odebrać i zgasić mu czarną świecę, ale Przewodnik Kowenu zarządził zmasowany Rytuał Łaskotek i udało im się go pokonać.

Tymczasem Cassie w trakcie eksploracji kolejnych ruin przez przypadek potrąciła kredowy pentagram, co natychmiast wywołało gniewny ryk Mrocznego Pana puszczony z głośników. Grupę zaczęło ścigać pięć zakapturzonych postaci, które bardziej przypominały dementorów niż demony, ale całej ekipie udało się uciec i… wpadli na antyczny stoliczek z układanką Acherona. Po rozwiązaniu Kowen otrzymał ochronę przed demonami w postaci czarnej karteczki z napisem "OCHRONA PRZED DEMONAMI", która była ukryta w automatycznej szufladce pod blatem stoliczka. Karteczkę wzięła ze sobą Cassandra.

Wyglądało na to, że ekipa - na szczęście - wyczerpała dzisiejszego pecha, ponieważ dzięki Erice usłyszeli trzeszczącą z krzaczorów wskazówkę od Madame Satan, w którą stronę powinni udać się dalej. Dzięki August z kolei dotarli do rozżarzonych węgli, które pomyślnie udało im się przeskoczyć! - Gratulacje, czarownicy! Gratulujemy przejścia Próby Ognia! Przyjmijcie te wieńce na znak swojej odwagi - oznajmiła seksowna czarownica w czarnym wdzianku, która czekała na nich za ścieżką z węgli. Razem ze swoją równie urodziwą, rudowłosą asystentką… która wyglądała dziwnie znajomo mimo misternie zdobionej maski weneckiej na twarzy… włożyła każdemu na głowę wieniec laurowy. - Ej, a tak w ogóle, słyszeliście? Ktoś podobno wręczył Adamowi… w sensie, naszemu koledze aktorowi… swoją bieliznę przy Próbie Przekupstwa. Cały był czerwony, jak nam to opowiadał - zachichotała, zakrywając dłonią usta. - Idźcie w tamtą stronę, słodziaki! - dodała na koniec, po czym posłała Alexowi i Jasonowi po buziaku.



WYNIK DRUŻYNY PO ZAKOŃCZENIU TURY III:

6 punktów


MECHANIKA


W kolejnej turze każdy z Was ponownie rzuca kostką 1d30 (1-30).

Rzuty dają Wam PUNKTY (+1 lub +2) albo generują zasadzki/przeszkody (-1 punkt lub inna konsekwencja fabularna). Warunkiem zaliczenia scenariusza jest zdobycie dziesięciu punktów w całym wątku jako DRUŻYNA.

Link do rzutów: KLIK
Spoiler
1. Z gęstych zarośli wynurzają się aktorzy w maskach demonów z Trzynastki z Greendale. Rozpoczyna się Łów! Musicie uciekać, by nie zostać naznaczonymi. (+0 pkt)
2. Zauważacie, że korzenie starego dębu układają się w symbol, który widzieliście w Grimuarze. To starożytny skrót przez las! (+2 pkt)
3. Przewodnik Kowenu próbuje poprowadzić Was w stronę bagien i chwilę zajmuje Wam powrót na właściwą ścieżkę. (-1 pkt)
4. Aktor grający chowańca próbuje odebrać Wam czarną świecę, ale udaje Wam się go powstrzymać. (+0 pkt)
5. Musicie rozwiązać zagadkę mowy nienawiści wypisaną na zniszczonym ołtarzu. Prawidłowa inkantacja otwiera ukrytą skrytkę. (+1 pkt)
6. Wchodzicie na teren opanowany przez Gremliny - wszędzie porozrzucane są fałszywe tropy i zniszczone rekwizyty. Tracicie czas na segregację. (-1 pkt)
7. Ścieżkę przecina Wam prawdziwy czarny kot - czy to Salem?! Możecie spróbować go przygarnąć - wykonajcie dodatkowy rzut kostką. Wynik parzysty oznacza, że udało Wam się go oswoić i możecie zabrać go w dalszą wędrówkę. (+0 pkt)
8. Przekraczacie niewidzialną barierę postawioną przez wrogi kowen. Jeden z Was zostaje unieruchomiony przez aktora, dopóki reszta nie odprawi rytuału oczyszczenia (rzućcie kostką lub wybierzcie, kto został unieruchomiony!). (+0 pkt)
9. Sprawnie przenieśliście elementy rytualne przez zrujnowany most. (+2 pkt)
10. Ktoś z kowenu potyka się w ruinach i gubi jeden ze składników do wywaru. Musicie go znaleźć! (-1 pkt)
11. Drogę zagradza Wam aktor w szatach Arcykapłana, jedno z Was musi poświęcić coś cennego, żebyście mogli przejść dalej. (+0 pkt)
12. W starej krypcie znajdujecie mapę lasu narysowaną krwią na pergaminie. Znacie teraz rozmieszczenie wszystkich ołtarzy. (+1 pkt)
13. Jeden z aktorów-demonów naznacza Was „złym okiem”. Musicie cofnąć się do poprzedniej strefy, by zmyć klątwę w leśnym strumieniu. (-1 pkt)
14. Trafiacie na ukrytą polanę. Odpocznijcie chwilę i odzyskajcie siły przed dalszą Próbą. (+1 pkt)
15. Aktorzy grający Łowców Czarownic otaczają Wasz kowen. Musicie uciekać. (-1 pkt)
16. Znajdujecie starożytną Układankę Acherona. Chroni Was ona przed jednym atakiem demonów (kolejny rzut na atak demona = 0 pkt, a nie -1 pkt). (+1 pkt)
17. Niewłaściwa interpretacja snu jednego z Was prowadzi kowen prosto w stronę leśnych mokradeł. Musieliście nadrabiać drogi. (+0 pkt)
18. Znajdujecie w ruinach sztylet wysadzany kamieniami - rekwizyt, który świetnie wygląda na zdjęciach i podnosi prestiż kowenu. (+0 pkt)
19. Pojawia się aktor grający Pana Ciemności we własnej osobie. Jego obecność tak Was paraliżuje, że gasicie czarną świecę i musicie ją zapalić na nowo. (-1 pkt)
20. Znajdujecie bezpośrednie przejście przez starą kryptę do kolejnej strefy ruin. Prorocza wizja się spełniła! (+2 pkt)
21. Goni Was aktor-wilkołak. Udaje Wam się uciec, ale zboczyliście z trasy. (+0 pkt)
22. Ktoś z kowenu niechcący narusza pentagram ochronny w ruinach. Nadciągają demony! (-1 pkt)
23. Musicie wpisać poprawny szyfr na kłódce starej skrzyni. W środku znajdujecie treść zaklęcia. (+2 pkt)
24. Przewodnik Kowenu przekazuje czarną świecę i Świętą Księgę innej osobie. (+0 pkt)
25. Szepty z krótkofalówki dają Wam wskazówkę od samej Madame Satan. (+2 pkt)
26. Sprawnie rozwiązujecie zagadkę alchemiczną, dopasowując odpowiednie symbole ziół do ich opisów. (+1 pkt)
27. Trafiacie na teren opanowany przez złośliwe chochliki - musicie rozwiązać ich zagadkę logiczną, by odzyskać ukradzioną mapę. (-1 pkt)
28. Docieracie do Bramy Piekieł - musicie odśpiewać swoją ulubioną piosenkę, by wrota się otworzyły. (+1 pkt)
29. Wasz kowen wykazuje się niesamowitą jednością podczas rytualnego tańca wokół ogniska. Mroczny Pan jest zadowolony! (+2 pkt)
30. Przeskakujecie przez rozżarzone węgle, udowadniając swoją odwagę i wierność Kościołowi Nocy. (+2 pkt)


Poniżej znajduje się kod, który należy umieścić pod każdym postem i zaktualizować wynik drużyny po każdym rzucie. Każda osoba musi opisać, co dokładnie wydarzyło się na trasie!

Kod: Zaznacz cały

[size=85][b]RZUT:[/b] [url=LINK]KLIK[/url]
[quote]OPIS RZUTU WRAZ Z ILOŚCIĄ PUNKTÓW [/quote]
[center][b]WYNIK DRUŻYNY:[/b] 0 pkt[/center]
[/size]
Uwaga! Numery rzutów nie mogą się powtórzyć. Jeśli ktoś wylosuje ten sam numer, rzuca kostką ponownie.

BONUS! Dalej posiadacie Układankę Acherona (działa tylko na demony):
16. Znajdujecie starożytną Układankę Acherona. Chroni Was ona przed jednym atakiem demonów (kolejny rzut na atak demona = 0 pkt, a nie -1 pkt). (+1 pkt)



Rozpoczynamy IV turę. Czas na napisanie posta macie do soboty, 14 XI 2026.


xoxo, Isiek
:rizz:

Prowadzący:
Alexander Hall
I walk alone, not because I have to, but because I choose to
gall anonim
28 y/o
PSUJ TROFEOWY
183 cm
trener boksu w Kingsway Boxing Club
Awatar użytkownika
summer made me fall for you
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracji3 os.
czas narracjiprzeszły
postać
autor

Mimo że chwilę wcześniej wyprowadził całą ekipę prosto w śmierdzące mokradła, to już zdążył jako tako ogarnąć swoje buty i był gotowy do dalszej drogi. No w sumie jak się łaziło po lesie w ciemnościach, to człowiek musiał liczyć się z tym, że odrobina błota wyląduje mu na adidasach, co nie? Jednak najwidoczniej nie, bo Jason zaczął marudzić na swoje upierdolone buty. Alex podszedł bliżej i spojrzał na niego z miną pod tytułem "Weź mi tu nie pierdol". - Dobra, dobra, Jason… To tylko buty, a odrobina brudu cię nie zabije. Nawet ujebany jesteś piękny - rzucił z uśmiechem. Przecież Choi i tak wyglądał jak z okładki żurnala albo innego azjatyckiego pisemka, w którym mogłoby znaleźć się zdjęcie tego całego Wonhowa, za którego już raz go wzięli! A błoto na podeszwach dodawało mu męskości, o.

Chwilę później zrobił się raban, bo jakiś nabuzowany chowaniec postanowił ukraść im czarną świecę, a Jason zarządził Rytuał Łaskotki czy jakoś tak. Alex nawet nie ruszył się z miejsca, bo dziewczyny poradziły sobie z typem wyśmienicie, jak to dziewczyny, a widok spacyfikowanego aktora był bezcenny. - Ciągle tylko nas tu straszą, ja nie wiem, a kiedy zaczną nas wodzić na pokuszenie? - ponarzekał sobie z udawanym żalem, rozkładając ręce. Szczerze mówiąc, to najbardziej mu się podobało na samym początku, kiedy mogli bezkarnie podziwiać Dorothy w jej zajebistym gorseciku. - Naleśniki z narkotykami zamiast mąki, Cass? Dorzućmy do tego ciastka i otwieramy biznes na boku, na zmianę u August i Jamie, żeby nikt się nie połapał - rzucił do Rudej, bo mu się ta idea mega spodobała. O, i jeszcze przytaknęła, że faktycznie miała kota! - Czyli dobrze pamiętałem, naaaajs - dodał, zadowolony z siebie, że dobrze mu się kojarzyło. No i podczas gdy reszta ekipy kombinowała nad zagadką, nachylił się do August, która wpatrywała się w ekran swojego telefonu. - Kurde, faktycznie, aż posta wstawili na fanpage - mruknął, po czym zaśmiał się pod nosem, przenosząc wzrok na Eryczkę. - Erika jest dla nich zbyt gorąca - parsknął śmiechem, a gdy już się uspokoił i zamknął, to też usłyszał tajemniczy głos wskazujący im drogę. W sensie, szept z krótkofalówki.

W końcu dotarli do kolejnej atrakcji - kręgu z rozżarzonymi węglami. Kurde, czy w tamtym świstku coś pisało o możliwości poparzenia? Posłał Dust skonsternowane spojrzenie. - Nie wi… - zaczął odpowiadać na jej pytanie, kiedy nagle, bez żadnego ostrzeżenia, został przez nią pociągnięty prosto przez te pieprzone, żarzące się węgle! Jezuu, jak dobrze, że się nie wyjebali, tak samo jak wcześniej, o te durne korzenie. - Ej, mogłaś chociaż uprzedzić, niedobrzyco - rzucił do niej ze śmiechem. W sumie to nawet mu się podobało, może powinni zostać larpowiczami na pełen etat? Jego rozamyślania zostały jednak ponownie przerwane przez jego cudowną, piękną, najwspanialszą dziewczynę. Że co? Że niby Jason i Jamie? Zmarszczył brwi i pokręcił głową. - A bo… ty wiesz o tym, że byli kiedyś razem, co nie? I im nie wyszło? Może lepiej się nie wpierdalać - szepnął jej do ucha, bo wyżej wymienieni jakoś szybko się obok nich zmaterializowali.

Gdy wszystkim udało się przejść przez węgle, przy stoliczku czekały na nich dwie aktorki przebrane za czarownice i zaczęły wręczać im wieńce laurowe za odwagę czy coś tam. Alex otrzymał wieniec od rudowłosej wiedźmy, która wyglądała… hmm… znajomo. Zmrużył oczy, przyglądając się jej z bliska, ale przez tą cholerną maskę nic nie widział. - Ej, znamy się? - spytał konspiracyjnym szeptem, ale tamta już poszła dalej, żeby wręczyć wieniec kolejnej osobie. Kurde, skądś ją kojarzył… Anyways, wszyscy dostali swoje wieńce i druga z czarownic - ta NieRuda - rzuciła mu buziaka w locie i wskazała kierunek, więc zaczął iść przodem, bo z tyłu zaczął robić się lekki rozgardiasz, no i… znowu zostali otoczeni przez jakieś Gumisie, tym razem wyglądali jak normalni ludzie, ale stroje to mieli ewidentnie z jakiegoś średniowiecza. - BEREK! Kto zostanie dotknięty ostrzem sprawiedliwości, ten ląduje na stosie! Uciekajcie, póki możecie, grzesznicy! - zawołał jeden z nich, a Alex wybałuszył oczy. Czy to byli ŁOWCY CZAROWNIC?! - Ej, tylko się nie rozdzielajmy! - zawołał głośno, bo w tym zamieszaniu nie widział już części ekipy. Pochowali się za drzewami czy co? Wziął Augustynę na ręce - dla dobra jej kolana - po czym zaczął biec w dół, w stronę polany, która była otoczona jakąś niebieską firanką, więc liczył na to, że ta niebieska firanka okaże się jakimś portalem dla czarowników czy coś tam.

RZUT: 15
15. Aktorzy grający Łowców Czarownic otaczają Wasz kowen. Musicie uciekać. (-1 pkt)

WYNIK DRUŻYNY: 5 pkt



sexy witch sexy naruto sexy cupcake sexy germanist sexy mum sexy redhead
27 y/o
Volpe Rossa
173 cm
Good girls go to heaven And bad girls never die
Awatar użytkownika
The night is young
And so am I
Velvet gun
On my thigh
Witch bitch
Born to bite
Born to live
Born to fly
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkizaimki
typ narracji3 os
czas narracji-
postać
autor

Spóźniła się. Poinformowała ekipę, że będzie później i dołączy do nich, ale pewne sprawy się przeciągnęły. Junior zarządził przerwę na frytki, a ona nie mogła mu odmówić, bo później niesamowicie się wiercił. A gdy tylko jej stópka stanęła na krańcu lasu, to otoczył ją kowen. Było prawie jak na rozmowie kwalifikacyjnej z tą różnicą, że nie miała przy sobie CV. Biorąc jednak pod uwagę, że była ruda (a kiedyś za to palono kobiety na stosie), a do tego ostatnio zajebała księgę nekromancką z ołtarza na Zamku, od razu dostała posadę asystentki.
Wiele ją ominęło. Nie miała czasu ani chęci, żeby nadrobić wszelkie przygody swojej ferajny, ale czekała z inną czarownicą, aż jej przyjaciele przejdą próbę ognia.
W końcu.
Ruszyła swoje zgrabne cztery litery, gdy wszyscy pojawili się po właściwej stronie ognistego szlaku. Przy każdym kroku na jej udzie mieniła się błyskotka ze srebrnych łańcuszków, ułożonych w kształt pentagramu. Czarna suknia z długim wycięciem na nogę falowała wokół jej nóg, jakby tłoczyły się wokół niej cienie. Przy okazji idealnie maskowała ciążowy brzuszek. Stanęła przed Alexem i założyła na jego głowę wieniec. Przyłożyła palec do ust pomalowanych czerwoną pomadką, gdy zapytał ją, czy się znają. Przez misternie zdobioną maskę faktycznie mógł mieć problem odgadnąć jej tożsamość. Później przyszedł czas na Jamie. Złożyła na jej ślicznej małej główce wieniec.
- „Jaki mam wybór? Być dzielną albo być dzielną?” – wyszeptała dziewczynie cytat, który wcześniej wygooglowała na telefonie, czekając na nich. Podobno należał do samej Sabriny Spellman. Whatever.
- Na tym zakręcie waszego kowenu wyruszam z wami. Jako wsparcie, a może i nie… - kostki pokażą… Zachichotała, a na jej ustach pojawił się ten leniwy uśmieszek, gdy z resztą zaczęła spierdzielać przed Łowcami Czarownic. Ktoś coś krzyczał o grzesznikach… Inni o ostrzu sprawiedliwości i stosie. A Junior pewnie miał istną kolejkę, gdy wolniej od reszty gnała do przodu. Alex nawet coś tam krzyczał o pierwszej zasadzie horroru: Nie rozdzielajmy się. I w sumie spoko to brzmiało, do czasu aż Łowcy otoczyli ich kowen. Stanęła obok Cassie, ale nie miała dobrych wieści. – Demony z Trzynastki z Greendale! - złapała rudowłosą za dłoń i pociągnęła ją w bok. Cudem uniknęły ostrza, które przecięło powietrze tuż obok jej ramienia. Pognały za Alexem i August na polankę. Tam sytuacja jednak nie była lepsza, a Trzynastka deptała im po piętach.

RZUT: 1
1. Z gęstych zarośli wynurzają się aktorzy w maskach demonów z Trzynastki z Greendale. Rozpoczyna się Łów! Musicie uciekać, by nie zostać naznaczonymi. (+0 pkt)

WYNIK DRUŻYNY: 5 pkt

Verdsa
I'm crazy but whatever Yeah that's just rock and roll
31 y/o
SPRING TIME
157 cm
kręcę lody i piekę w Kitten and the Bear
Awatar użytkownika
A little cinnamon, a little sunshine, and a heart full of autumn.
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkion/jego
typ narracjiTrzecia osoba
czas narracjiCzas przeszły
postać
autor

Uciekaj albo giń! To chyba nie było motto legii cudzoziemskiej, ale kołatało się w głowie Jamie wraz z każdym kolejnym uderzeniem serca, pompującego krew do mózgu z zastraszającym ciśnieniem. Mamo, czemu przestałam jeździć na tym cholernym rowerze? A... Bo mieszkam nad swoją pracą... Za chwilę zamienię się w hobbita! Nie żebym mentalnie już nie była, ale mimo wszystko! Będzie mi brakowało płaskiego brzucha i chudych nóg. Za to urośnie mi tyłek...
Hiperwentylacja sprawiała, że Jamie wydawało się, że widzi świat coraz jaśniej. Bieganie w wysokich butach wcale nie jest takie łatwe, więc w pewnym momencie zatrzymała się i tupnąwszy nogą, odwróciła do zakapturzonego demona, zatrzymując go gestem.
- Nie myślisz, że już wystarczy? To ma być zabawa! - burknęła groźnie, marszcząc brewki i biorąc się pod boki.
A aktor stanął jak wryty, bo... No bo przecież o to chodziło, nie?
- No już idź sobie!
- Eeeeee... Ok... - gość odwrócił się i kręcąc głową z niedowierzaniem, ruszył w swoją stronę.
Tymczasem znalazła ją August i powoli paczka zaczęła się zbierać po tym nieszczęsnym pentagramie.
- Aj, bo tam w lesie był taki pan i chciał mnie dotykać i go.... - i czmych...
Już Zimówa poleciała dalej. Jamie spojrzała jeszcze na Alexa z zaskoczeniem mieszającym się ze zrozumieniem i uznaniem. ADHD... AuDHD? Po prostu chaos? I siniaki pojawiające się na nogach nie wiadomo skąd...
Łażenie po lesie zaczynało być trochę nudne, ale Erika znalazła zgubioną krótkofalówkę, więc Cooks z zadowoleniem uznała, że mogą tutaj nagiąć zasady i pójść za podpowiedziami samej Madame Satan. Że Bóg jest kobietą, to słyszała, ale że diabeł też... No może i tak...
A potem, ciągana przez chłopaków w kolejnych kierunkach stanęła nad próbą ognia. Spojrzała na swój długi płaszcz i buty, które jak nic się roztopią od żaru. Niby mogłaby szybko przebiec, ale... Potknie się, poparzy i... Spojrzała na Jasona, kiedy August zaproponowała, żeby ją przeniósł i uśmiechnęła się zabawnie, zmieniając swoje oczy w oczy kota ze Shreka. Jakkolwiek by nie pokonała tego przejścia, zdobyła swój wieniec i...
- Zuzanna chwali go tylko jesienią... - odpowiedziała równie enigmatycznie na tajemnicze hasło zamaskowanego rudzielca.
Zaraz... Ona pachniała... Zajebiście, to oczywiste, ale... Wiśniami!
- Gabs? - odruchowo wyciągnęła dłonie, żeby sprawdzić, czy pod powłóczystą szatą nie kryje się juniorowy brzuszek, ale Gabi ją powstrzymała.
Spojrzenie zza otworów maski mówiło wyraźnie: "Nie zdradź mnie jeszcze!" Więc pokiwała głową i zagryzła wargi, żeby powstrzymać pisk zachwytu.
I zaczęło się! Ekipa znowu rozbiegła się na wszystkie strony uciekając przed łowcami. Zrezygnowana Jamie na tyle powoli zabierała się do tego uciekania, że aktorzy, którzy mieli ganiać, po prostu zaczęli biegać naokoło niej, ganiając innych członków kowenu. Więc przez moment miała obraz przebiegających ludzi z jednych leśnych kulis do drugich.
Obrazek

- Pfff... - ruszyła powolnym krokiem w kierunku polany, na którą uciekł Alex wraz z August.
A tam czekało na nich kolejne zadanie. Kociołek, w którym wreszcie mogli wykonać swój wywar. To było coś! Chemia! Cukiernictwo! No prawie! Gluty i żelkowe robaki! Aż zaczęła podskakiwać z podniecenia, kiedy dopadła do kociołka i zaczęła czytać przepis. Wymieniała kolejne składniki, które podrzucali jej przebiegający obok koledzy. W pewnym momencie Łowcy zamienili się w Trzynastkę ze Smallville, czy skądś tam.
- Alex! Jeszcze Twoje smarki trolla! - krzyknęła, kiedy zobaczyła przebiegającą parę, która w tym momencie już goniła uciekającego demona, który w rękach dzierżył ukradziony Alexowi słoiczek ze składnikiem.
RZUT: KLIK
10. Ktoś z kowenu potyka się w ruinach i gubi jeden ze składników do wywaru. Musicie go znaleźć! (-1 pkt)

WYNIK DRUŻYNY: 4 pkt

Żejmi
znęcania się i bezsensownej przemocy
ODPOWIEDZ

Wróć do „⋆ Po Kanadzie”