͙֒ [23/03/26] Za oknem i na forum zawitała wiosna! Zachęcamy do dołączenia do 
[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt 
Francesca de Villiers
Spoiler
Kod: Zaznacz cały
[kalendarz]
[kalendarz2]
[kalendarz3=koniec]
[img]LINK DO OBRAZKA[/img]
[kalendarz4]
[b]Kto:[/b] TEXT
[b]Gdzie:[/b] TEXT
[b]Opis:[/b] TEXT
[/kalendarz4]
[/kalendarz3]
[/kalendarz]-
“There is no exquisite beauty… without some strangeness in the proportion.”
— Edgar Allan Poe
nieobecnośćniewątki 18+takzaimkiona/jejtyp narracjitrzecioosobowyczas narracjiprzeszłypostaćautor
Ostatnio zmieniony pt maja 22, 2026 4:51 pm przez Francesca de Villiers, łącznie zmieniany 3 razy.
-
“There is no exquisite beauty… without some strangeness in the proportion.”
— Edgar Allan Poe
nieobecnośćniewątki 18+takzaimkiona/jejtyp narracjitrzecioosobowyczas narracjiprzeszłypostaćautor
Spoiler
Kto: River Cross
Gdzie: Wynajmowany loft — wrzesień 2023
Opis: Obiektyw pozostawał wycelowany ku niej niby źrenica drapieżnika, chłonąc każdy detal; połysk kości policzkowych pod światłem lampy, leniwe rozchylenie ust, ruch uda odsłaniającego fragment skóry w sposób tak naturalny, że aż wyuczony do granic instynktu. W końcu odpuściła. Migawka umilkła, a wraz z nią coś w atmosferze pracowni opadło ciężko na podłogę między rozsypane szkice i niedopałki papierosów.
Gdzie: Wynajmowany loft — wrzesień 2023
Opis: Obiektyw pozostawał wycelowany ku niej niby źrenica drapieżnika, chłonąc każdy detal; połysk kości policzkowych pod światłem lampy, leniwe rozchylenie ust, ruch uda odsłaniającego fragment skóry w sposób tak naturalny, że aż wyuczony do granic instynktu. W końcu odpuściła. Migawka umilkła, a wraz z nią coś w atmosferze pracowni opadło ciężko na podłogę między rozsypane szkice i niedopałki papierosów.
Kto: Jake Davenport
Gdzie: Między uliczkami
Opis: — Pomóc? — Żywej duszy się nie spodziewała w tym zaułku; prędzej w biel odzianą zjawę, wytykającą jej błędy prowadzenia swej doczesności w aktualny sposób. Tak słuchawka załączona do walkmana wyciekła z ucha, tak jakoś dobodziejność serduszka nie pozwoliła na pozostawienia płuc delikwenta samotnych, podsuwając w zasięgi jego wejrzenia szczotkowaną fasadę srebra.
Gdzie: Między uliczkami
Opis: — Pomóc? — Żywej duszy się nie spodziewała w tym zaułku; prędzej w biel odzianą zjawę, wytykającą jej błędy prowadzenia swej doczesności w aktualny sposób. Tak słuchawka załączona do walkmana wyciekła z ucha, tak jakoś dobodziejność serduszka nie pozwoliła na pozostawienia płuc delikwenta samotnych, podsuwając w zasięgi jego wejrzenia szczotkowaną fasadę srebra.
Kto: Lowen Graves
Gdzie: Odległa plaża
Opis: Unosząc butelkę do ust, zmrużyła lekko oczy: — Bywasz zamyślona... Czemu? — Może nudziła Lowen. Może rzeczywiście zaczynała przypominać jedną z tych kobiet, które za dużo analizują, za mało żyją i z wiekiem zamieniają własne rozczarowania w osobowość.
(Myśl była nieprzyjemnie prawdopodobna.)
Gdzie: Odległa plaża
Opis: Unosząc butelkę do ust, zmrużyła lekko oczy: — Bywasz zamyślona... Czemu? — Może nudziła Lowen. Może rzeczywiście zaczynała przypominać jedną z tych kobiet, które za dużo analizują, za mało żyją i z wiekiem zamieniają własne rozczarowania w osobowość.
(Myśl była nieprzyjemnie prawdopodobna.)
Kto: Jolene Collet
Gdzie: Teatr
Opis: Szukała kobiety świadomej własnej niemoralności — nie niewinnej ofiary namiętności, lecz istoty, która rozumie ciężar swego pożądania i mimo to pozwala mu rosnąć, karmiąc je jak wygłodniałe zwierzę pod żebrami. To właśnie było problemem współczesnych kobiet — myślała czasem z okrutnym, niesprawiedliwym cynizmem. Bały się brzydoty własnych pragnień. Chciały grać cierpienie, lecz nie chciały się nim ubrudzić.
Gdzie: Teatr
Opis: Szukała kobiety świadomej własnej niemoralności — nie niewinnej ofiary namiętności, lecz istoty, która rozumie ciężar swego pożądania i mimo to pozwala mu rosnąć, karmiąc je jak wygłodniałe zwierzę pod żebrami. To właśnie było problemem współczesnych kobiet — myślała czasem z okrutnym, niesprawiedliwym cynizmem. Bały się brzydoty własnych pragnień. Chciały grać cierpienie, lecz nie chciały się nim ubrudzić.
Kto: Theodore Tellier
Gdzie: Posiadłość rodziny Graves — wrzesień 2021
Opis: — Désolé pour la confusion... Och, Theo? — zdziwiła się, westchnęła — cokolwiek mniej obyczajowego, naturalne zdziwienie przejęło pełnię woli. Szczerze mówić... Nigdy by nie poznała go, tak dziwnie się zmienił. — Znowuż skazali Cię na towarzyską męczarnię? — Tęskniłeś?
Gdzie: Posiadłość rodziny Graves — wrzesień 2021
Opis: — Désolé pour la confusion... Och, Theo? — zdziwiła się, westchnęła — cokolwiek mniej obyczajowego, naturalne zdziwienie przejęło pełnię woli. Szczerze mówić... Nigdy by nie poznała go, tak dziwnie się zmienił. — Znowuż skazali Cię na towarzyską męczarnię? — Tęskniłeś?
Kto: Aaron Blackwood
Gdzie: Miejsce domniemanej zbrodni
Opis: Kucnęła przy nim; drżące palce dotknęły szyi mężczyzny i momentalnie przeszył ją odruch obrzydzenia — skóra była dziwnie lepka, nienaturalnie ciężka w bezruchu. Szukała tętna rozpaczliwie, desperacko nawołując jego receptory do wznowienia swej pracy. Nie chciała jego śmierci; chciała wyłącznie, żeby przestał być jej problemem.
Gdzie: Miejsce domniemanej zbrodni
Opis: Kucnęła przy nim; drżące palce dotknęły szyi mężczyzny i momentalnie przeszył ją odruch obrzydzenia — skóra była dziwnie lepka, nienaturalnie ciężka w bezruchu. Szukała tętna rozpaczliwie, desperacko nawołując jego receptory do wznowienia swej pracy. Nie chciała jego śmierci; chciała wyłącznie, żeby przestał być jej problemem.
Kto: Theodore Tellier & Valentin Vega
Gdzie: Odbiór zagubionego pisklaka
Opis: — O cholera... — Miała przejebane. Wymsknęło się tak jakoś, zaraz przegryzła wargę, papierosa pozostawiając na wpół niemal zmąconego przez ucisk dłoni. Stali przy samochodzie niczym wyjęci z marnego gangsterskiego kina lat osiemdziesiątych — zbyt nieruchomi, zbyt wystawieni na widok, z papierosem, którego brakowało już chyba tylko dla dopełnienia groteski całej sceny.
Gdzie: Odbiór zagubionego pisklaka
Opis: — O cholera... — Miała przejebane. Wymsknęło się tak jakoś, zaraz przegryzła wargę, papierosa pozostawiając na wpół niemal zmąconego przez ucisk dłoni. Stali przy samochodzie niczym wyjęci z marnego gangsterskiego kina lat osiemdziesiątych — zbyt nieruchomi, zbyt wystawieni na widok, z papierosem, którego brakowało już chyba tylko dla dopełnienia groteski całej sceny.